Gönül Defterim... Şiiri - Hasan Belek 2

Gönül Defterim...

​Baharı beklerken kışa karıldım,
Kaderin elinde boşa yoruldum.
Kendime küstüm de sana kırıldım,
Sökülmez bir derttir gönül defterim.

​Aşkın badesini zehirle kardın,
Vuslatı meçhul bir mevsime sardın.
Sen benim en kuytu, en derin yardın,
Okunmaz bir hattır gönül defterim.

​Gözümden dökülen yaşlar şahittir,
İçimde inleyen aşlar şahittir.
Eğilen o mağrur başlar şahittir,
Bükülmez bir kattır gönül defterim.

​Mecnun’u çöllere düşüren nardı,
Kerem’in bağrını pişiren nardı.
Aklı hayallerden taşıran nardı,
Yakılmaz bir oddur gönül defterim.

​Zamanın çarkında toz oldu ömür,
Hicranın nârıyla köz oldu ömür.
Dönülmez yollarda iz oldu ömür,
Geçilmez bir settir gönül defterim.

​Kelamlar yorulur, sükût konuşur,
Ruhumda her gece umut vuruşur.
Belki bir mahşerde eller kavuşur,
Yıkılmaz bir büttür gönül defterim.

​Mısralar dökülür, kalem kan ağlar,
Berrin’in bağrında dumanlı dağlar.
Çözülmez bir sırla örülmüş ağlar,
Çözülmez bir kattır gönül defterim...

Hasan Belek
Akçay