Geldim 2.
Gönül heybesini sevdayla kardım,
Engelli yolları aşarak geldim.
Gurbetin ucunda menzile vardım,
Kendi bendimden de taşarak geldim.
Geldim.
Sabahın şafağı sökmeden evvel,
Çarığın bağını sıktım da geldim.
Dursun dedilerse durmadı bu el,
Dağların bendini yıktım da geldim.
Çelik zırhlı filolarla, geldiler uzak yoldan
Sandılar ki İstanbul, görünür bu karakoldan
Unuttular imanı, unuttular Yaradan'dan
Haberleri yoktu Mehmetçiğin sarsılmaz koldan
Burası Anadolu, geçilmez ki Gelibolu.
Kurulur divanlar, hüküm verilir
Şu yalan dünyadan, kul gelir geçer
Vade tamam olur, defter dürülür
Toprağa karışan, kül gelir geçer
Söz bitti, kalemde, tükendi derman
Dargınım yollara, gelme üstüme
Gönül bir enkazdır, dinlemez ferman
Yorgunum yıllara, gelme üstüme.
Aşkınla dolsun kalbim, sen ol benim tek yârim
Ömrümün son deminde, gel seninle olalım
Unutulsun tüm derdim, kalmasın hiç efkârım
Açan o çiçeğimde, gel seninle olalım.
Bilekte değil, yürektedir erkeğin hası,
silahla değil, bilgiyle siler milletin pası.
Kadına, çocuğa kalkmaz onun eli, sopası,
erkeksen cehaleti yen, aydınlat yurdun her bir tası.
Gönül bir ummandır, sen bir adasın,
Derdimin dermanı, hem de yarasın,
Dünyalar verseler, sen o pahasın,"
Aşkınla ben yanar, korda gezerim.
Gözlerin uzağa dalıyor ise,
O eski heyecan soluyor ise,
Aklın başkasında kalıyor ise,
Sevdan bu diyardan çıkar gibiyse.
akşam indi körfeze.
sular bile üşüyor.
sana "gitme" demeyeceğim, bilirim sonbaharı.
serinledin, omuzuna al Kaz Dağı'nın hırkasını.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!