Gönülden dökülür,her an her gece,
Yürekten süzülür, Halk şiir hece.
Söz ustası söyler, aşk için önce,
Asırlardır yaşar, Halk şiir hece.
Akşam, Sayım ve Soğuk Demir..
Akşam çabuk olur hapiste,
güneş, avlunun en yüksek duvarından
bir mahcubiyetle kayıp gider.
Gözünü bürümüş zifiri perde,
Düşmüşsün onulmaz, kara bir derde.
Hakk’ın terazisi kurulduğunda,
Bakalım o zaman yerin ne yerde?
Sabahın seherinde ezan seslendi,
İda’nın zirvesi nurla süslendi.
Hasan’ım uyandı, gönlü tazelendi,
Dokuz kere Bismillah, Hak yolu açıldı.
Bir salgın zamanıydı, dünya nefesini tutmuştu.
Adı Korona'ydı.
Ben bir markette, hayatın tam ortasında,
Görünmez bir düşmanla aynı havayı soluyordum.
Sönmüş ocak başında, hayallere dalmışım
Geçmişten geleceğe, bir mektubu salmışım
Eski bir minder üstü, yalnız başa kalmışım
Gönlüm eski demleri, hasret ile anıyor.
Gece, alnıma yaslanmış bir suskunluk gibi,
rüzgârın taşıdığı unutulmuş yüzleri dinliyorum.
Her sokak lambası bir eksiliş,
her gölge bir başka hatıranın kefeni.
Gezdiğimiz sahiller, şimdi bomboş ve ıssız
Sensizliğin girdabı, acımasız, zamansız
Bu kocaman şehirde, kaldım öksüz ve yalnız
Seni bulmam imkansız, hayallerim olmasa.
Hayallerim olmasa...
Gezdiğimiz sahiller, şimdi bomboş ve ıssız
Sensizliğin girdabı, acımasız, zamansız
Bu kocaman şehirde, kaldım öksüz ve yalnız
Seni bulmam imkansız, hayallerim olmasa.
Bugün bir hal geldi dertli başıma,
Doktorun tavrı çok gitti gücüme.
Zehir kattı sanki tatlı aşıma,
Düşürdü beni bir ince hüzüne.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!