Üsküdar.
Boğaz’ın kalbinde sessiz bir liman,
Kız Kulesi selam verir her zaman.
Salacak sahili sanki bir derman,
Maviyle vuslata erer Üsküdar.
Mürekkebi Ege'den çekiyorum bu gece, masamda iyot kokusu.
Kağıt bembeyaz bir suskunluk,
kırılmayı bekleyen.
Önce Nâzım'dan kalma bir hasret oturuyor karşıma,
Şu yalan dünyadan kimler gelip geçti,
Sazın teline bir mızrap vurayım.
Kimi dolu içti, kimi ağu seçti,
Ben de divanında selam durayım.
ÜZGÜNÜM.
Gönül bahçesinde soldu baharım
Geceye karıştı feryadım zârım
Kalmadı dünyada tutunacak dalım
Boran vurdu ömrün kışı üzgünüm
Uzun Yaşamın Yankısı..
Bir nehir gibi akıp gitti zaman,
Genişledi yatağı, derinleşti suları.
Bir rüzgâr misali esti seneler,
Mazide sararmış yaprağımız var.
Ne hüzünler gördü, ne de neşeler,
Hasretle karışık toprağımız var.
Dünya bozuk bir çark, döner durmadan,
Zengini doymaz hiç, vakit dolmadan.
Fakir kan ter döker, huzur bulmadan,
Adalet mülküne, varalım dostum.
VARALIM HUZURA...
Bismillah diyerek düştük yollara,
Gönül kuşum konar yeşil dallara,
İdil’im, bakıp da geçen yıllara,
Ağlayıp yüz sürelim biz o nura.
Kazdağı'ndan bir rüzgâr indi denize,
Bin yıllık zeytinin gövdesinden bir fısıltı.
Duydu onu köklerde uyuyan sır,
Ve denize karışan toprağın o engin sabrı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!