Dostum Şiiri - Hasan Belek 2

Menzili aşk olan, yolda yorulmaz,
Durgun akan suyun, hatır sorulmaz.
Mademki bu dünya, kimseye kalmaz,
Sevgiyle bir köprü, kuralım dostum.

​Karınca rızkını, toplar yorulmaz,
Aslanın karnına, hesap sorulmaz.
Eşitlik yok ise, gönül durulmaz,
Bu bozuk bendleri, kıralım dostum.

Eşitçe üretip, eşit bölüşsek,
Kardeş sofrasında, her gün gülüşsek.
Gerekirse hak yolunda ölüşsek,
Cenneti dünyada, soralım dostum.

​Melekler hocası, kibre yenildi,
Kirlenen o nura, nefis denildi.
İyilik yolunda, hakka eğildi,
Nurdan bir köprüye, varalım dostum.

​Kazdağ’ın başında, bir beyaz ışık,
Arayan bulurmuş, kalbi barışık.
Şu şehir hayatı, kördüğüm karışık,
Akçay’ın bağrına, duralım dostum.

​Kurt ile kuzunun, hakkı bir olsun,
İnsanlık şanına, adalet dolsun.
Samimiyet açsın, zulümler solsun,
Hakikat mührünü, vuralım dostum.

​Sonsuz kez niyazla, başlasın sabah,
İblisin şerrinden, dileyelim ah.
Hasan’ın gönlünde, bitmesin ferah,
Sadece "can" olup, kalalım dostum...

Hasan Belek
Akçay