Bir ela göz yaktı gönül ocağım
Kurudu dallarım, soldu bucağım
Yok başka sığınak, son bir durağım
Alev alev sevdan, o közü bende.
Gönüller Sultanı: Peygamber Efendimize (S.A.V.)...
Gönüllere doğan, bir nurlu güneşsin,
Âlemlere rahmet, bulunmaz bir eşsin,
Cehaleti yakan, sönmeyen ateşsin,
Kalplere can katan, en güzel rahmetsin.
Dertlerin yükü, çökmüş omuza,
Hayallerim hep, kaldı ayaza,
Yüzüm dönmüyor, bahara yaza,
Benim her günüm, sanki hazanım.
Gönül perden açılır, o an nura kavuşur,
Her sır Hakk’a saçılır, kalp huzura kavuşur.
Gaflet derya saçılır, nefsin bağı savuşur,
Kalp aşk ile seçilir, Hak nurunda yoğrulur.
GÖNÜL SELAMI... ilk kelime 5. harf?..
DestAn yazdım dağlara, taşlar ağlar
FidaN diktim, kurudu soldu bağlar
VakiT geldi, coştu bak deli çağlar
TablO gibi, hatıran kalsın bize
I.
Bazen bir pazar yerinde, gürültünün tam ortasında,
Eteğine dünya tozu bulaşmamış bir gölge geçer.
Kimse görmez.
Gözler etiketlere, ellere, renklere takılıdır,
Gönül terazisi şaşmış, tartmıyor,
Haksızlık dağ gibi göğe gitmiyor.
Doğruluk kefesi artık artmıyor,
Zalimin gölgesi iner özüne.
Şafak söker gece yırtar postunu,
Güneş giyer bulutların üstünü,
Kimse bilmez gariplerin kastını,
Umutlar tarlada bir hayal olur.
Gözlerim uzağa, dalar bir zaman
Kalmadı dizimde, derman ve aman
Savruldum rüzgârda, kuruyan saman
Seni unutması, çok zormuş gibi.
Bir güzelin, aşkı yaktı özümü,
Unutturdu, bana doğru sözümü.
Hasretinle, yumar oldum gözümü,
Diyar diyar, viran eyler sevdana.
Gözlerin göl, kirpiğin ok, kaşın yay,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!