Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Aymaz kafam oo yee,
Sıcak beynimi yakar.
Gölgemi takipteyim,
Ozzi ardımdan bakar.

Uzatmalı sevgilim kasıldım,

Avuçlarımızın ayalarında biriktik;
Yükselerek tek tek semaya uçuştuk!
Yüreğimizde coşkun akan nidâyla,
Her birimiz yusufçuk olduk,çığrıştık!
Yusuflar kaldı, karanlık kuyularda ah!
Soguk yüzler karlar altında... Nefes al!

O gün kör olacağımı bilsen de,
Bana gene bir yığın kitap getir.
Körün kulağı keskin duyar.
Sen okursun dizimde,
Ben okuyuşunu dinlerim.
Can suyu gibi ruhumla içerim.

Sen dün gülüp coşarak,
Gelip sarıldın ya bana...
Daima gülümse kuzum,
İsmin ile yaşa güzellik,
Adını yaz devrinin altına.
Okumayı çok seven kız,

Evet,
Kadınım her müşkülü halletmeye gücüm yetiyor,
Aklımdan alıyorum rehberliğimi.

Evet,
Duruyorum dimdik ayağımın üzerinde,

Kim demiş akıllı olduğumu?
Hayır hayır, ben akıllı değilim!
Beynimin labirentlerinde,
Bir savaşçı gibi korkusuzca,
Karanlık dehlizler içinde
Dolaşacak kadar zırdeliyim!

Ey insan,
Öyle yaşa ki;
Hiç kimsenin gözyaşında,
Yüreğindeki kor yangında
Sebep olma.

Lûtfeyle âşkına ey güzeller güzeli,
İkrâm buyur hitâbın fanî ömrüme!
Bir nazar kıl sevgilim ey hilâl kaşlı,
Yaktığın ateş beni canımdan eder!

Uçuşur ufuklarda rahmet kuşları,

Bahtıma doğan güneş ol ey yâr,
Aydınlansın hiç kararmasın dünyam.
Gecelerimi ışıtan Ay'ım yıldızım ol,
Mehtabı seyredeyim yüzünde ey yâr.

Sitareleri çeksem saçının telinden,

Fare meselesi pek ehemmiyetli,
Faredir fare deyip geçmemeli.
Zamanın kurulumundan beri,
Bu hayat memat meselesidir.
Gemi güvertesini kemirip,
Kaçan hain fare kafilesini