Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Tutuldu yüreğim aman aman
Dağlar başında.
Henüz 15 yaşında
Sevdam başımda.
Göremedim günün yüzünü
Silemedim yaşlarımı

Oysa seni ladin ağaçlarının
Kuzey yamacının eteklerinde
Dağların ovasında beklerdim
Her akşam üstü ve gelmezdin.

Soğuk yakardı yüzümü,elimi

İmplant sana özeldir.
Altın varaklıdır incilerim.
Yazmak korkuyu karıncaya,
Çevirmektir işim, bilirsin.

İçine anestezi olarak,

Yaşam ölüm haklarını
Topraklarında belirlediler.
Baş eğip kimseden
Kimseden yardım dilenmediler.

Dayan vicdanların gemisi,

Akın akın ilerliyor şimdi gri bulutlar,
Şâha kalktı gökyüzü bak canımın içi.
Huysuzlanmış yine şimşekler asabi,
Neredeyse üzerime düştü düşecek gibi,
Keşke görsen korkuyla bakan gözlerimi.

Yüreğimi kibrit aleviyle
Tutuşturdum yakıyorum.
Sen ey defne kokulu sevgili,
Tututunduğum dalım.
Gülüşlerimi gamze çukuruna
İliştirip bırakıyorum.

Hayat ,faktörleriyle devinimsel süreçtir.
Hiçbir şey eski formuyla kalmaz.
Değişim olmazsa statikleşen bir durum olur ki,
o da hayat olmaz.
İnsan da bu devinim içinde sürekli değişir.

Gitme yazım kışımdan,
Yâr eğlen dur yamacımda.
Hem hayalim hem düşümden,
Çıkma sakın dayanamam.

Yâr beklerim köprü altında,

Ruhumu sıkmaya çalıştığın urganın
Benim yüreğimin kordon bağı,
Dile gelirse devrana sedasıyla
Bırakmak zorunda kalırsın urganı.!

Ah keşke gelse yeniden
O eski güzel günlerimiz!
Düşsek yeniden sokaklara,
Ceplerimizde bilyelerimiz,
Pamuk şekerleri,cikletlerimiz...