Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Evet ve bir gün
Cehaletin öğle namazına müteakiben
Cenazesi var deseler,
Koşarak gideceğim.

Evet ve ilelebet,

Kim dedi şair
Bin yıllardır aşkı yazar
Ve hep yazacak diye?
Hayır,bazen de
Karanlık zihniyetin
Kibirlilerini yazarlar

Mahvoldum elinden fazla zorlama
Dönerim sırtımı çeker giderim.
Sen bu cihanın padişahı olsan
Bakmam yüzüne çeker giderim.

Güneşi verip elllerime seriversen

Oy göğsüne sar beni!
Yar düşünde gör beni.
Kesildi mecalim ölüyorum !
Yar sinene göm beni.

Aşamam oy dağları,

Kara basan çöker üstüme yine gerilerek,
Her gece saat tam dördü çeyrek geçe,
Serilir yorgan gibi üzerime fırlatıp atamam,
Kabuslar basar odamı sabaha uyanamam.

Soğuk terler dökerim,titreyerek üşürüm.

Hiç bir şey dışardan gelmeyecek;
Kapat gözünü,
Karanlığın içinde yürü.
Korkmasın yüreğin...
Aydınlık var ruhundaki yolda.

Dünyanın bir yerlerinde,
Çocukların karnı
Kemiğine yapışmış,
Açlıktan ölürken...

Büyüklerin balon göbeği ,

Kirli paslı bizdik biz azizim,
Çocuklarsa tertemiz,
Akarsu gibi duru berraklar,
Çer çöp olan çamursa biz.

Girelim şelalenin altına,

Her iklimin çiçekleriyiz
Envai türlü renkler biziz
Soy adımız masumiyet
Çocuklar diye sesleniriz.

Yoktur içerimizde fesat

Çağlayan yüreğini akıt sen yaz edip.
Anlamayacaklar elbet vuracaklar seni.
Bırakma kalemini ölecegini bilsen edip.
Aklımın penceresi hecenle can bulur edip.

Sıra dağlar gibi dizilse tanıma aman engel.