Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Meydana gel de sözün söyle
Söylemeyen ağız dil ağlasın.
Aşıksan vur curanın perdesine,
Yüreğinin bam telleri çağlasın.

Bura dedem yoludur göresin,

Bu gece sakın anma adımı,
Sesleme bu gece ismimi.
İçimde dolaşan
Delişmen,neşeli kız,
Bu gece yapayanlız,

Açtırma bana kutuyu aman
Söyletme kötüyü of aman
Senden ne köy olur kızım
Ne de kasaba inan.

Afroditim geziyor sokakta

Daha on beş yaşındaydı Mehmet'imin her biri,
Top yekün ant vererek kınaladılar avuç içlerini.
Akşam kızıllığını bir daha görmemeye ahitleştiler,
Çanakkale'nin kâlbi biziz diye çığrışarak
Yükselerek gökyüzüne fezayı dolaştılar.
O gün saf saf olup nefer nefer ilerledi yüzlercesi,

Elest bezmiyle söz verdin yiğidim,
Venhar eyledin canı vatan uğruna.
Hilâlin sevdasına kendini eş eyledin,
Kırk bir selâm olsun sana yiğidim.

Ey göğsü aşkın aleviyle yanan yiğidim,

Dünyanın en korkunç canavarıdır,
Öfkesiyle bağırdığında,
Karşısındaki insanın
Yüreğinde kıyamet koparan kişi.

Ne yazık!

Birisinin canı olmaktan daha güzel ne var;
İçinde canı da var,an da var,anıları da var.
Eğer size canım dediyse birileri,
Siz onun hem an'ısınız hem anı'sısınız
Hem canısınız...
Seviyorum demesine yok mahal;

ÇAPKIN
Hain capkın bakışla,
Sardın beni gülüşle,
Bir bahar akşamında
Yaktın beni hercai.

Söz konusu cehaletse,
Tüm dünya karşıma dizilse,
Cahillerin karşısında sessiz kalmam!
İdmanlıyım.

Evet ve bir gün
Cehaletin öğle namazına müteakiben
Cenazesi var deseler,
Koşarak gideceğim.

Evet ve ilelebet,