Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Düştüm yadellere anam aman,
Yıkıldı yanlarıma kolum kanadım.
Çaresizim gurbet elde yanarım,
Döve döve çürüdü ciğerim anam.

Dudu dilli yârim göremez oldum.

Duman sardı Filistin'i
Vuruldu çiçeğim yerde!
Annem,babam,çocuğum,
Meleğim nerde?

Seni o badem içi

Marazı yok göynümün
Sevgiyle atar,
Kefesini alan yük tutmaya gelsin.
Ahir ömürde bu neyin tasası,
Sinesini kuş edip
Sevgiye kanatlanan gelsin.

Dünya senin olsa çocuk senin olsa,
Bağışlasalar çocuğum dünyayı sana.
Büyükler getirip çivisini çaktı ortasına,
Yaşanmaz kıldılar çocuğum dünyayı sana.

Üç günlüktü neyi bölüşemedi ki şu insanlık,

Öyle geliyorlar ki üstüme,
Bilsen dayanamazsın üzüm gözlüm.
Ama artık üzülmüyorum,
Onlar hep olacaklar,
Hiç durmayacaklar.
Söz veriyorum,

Şubat ayının ayazı vitrinimi keser,
Soğuk hücrelerime işleyip, üşütür.
Kırmızı balonlar yükselir ufuklara,
Kadının umutları düşer ayaklara.

Sokak ağır baskın kokulu, küf tutar;

Kalabalıkların içinde,
Yalnızlığı seçebiliyorsan
Mutlu insansındır.

Dağ başında yalnız gezerek,
Olsa olsa mutsuzluk olur,

Düşündüklerine söylerken dikkat et;
Çünkü ben henüz sen söylerken,
Düşünlerinin ayak izlerini takip edip
Ve her konuda şiirselleştiriyorum.

Edebiyle gelen saygıyla uğurlanır.
Yok,edepsizce gelenler ise
Isırgan pekmezine daldırılmış
Kızılcık sopasıyla uğurlanır.
Şölenimiz var,buyurmaz mısınız?!

Edebiyle gelen saygıyla uğurlanır.
Yok,edepsizce gelenler ise
Isırgan pekmezine daldırılmış
Kızılcık sopasıyla uğurlanır.
Şölenimiz var,buyurmaz mısınız?!