Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Bırakıp giderken beni ardında
Gün olur yüzümü güler mi sandın?
Kan olur ciğerlerim gözüm yaşından
Gerin sıra beni yaşar mı sandın?

Giydim senin ilen ateşten göyneği,

Küçücük bir dünyam vardı kendimce,
Kaldırıp kirpiğim kimseye bakmadım.
Korkardım bir kara kaş severim diye,
Buz ettim kalbimi bir gönle akmadım.

Bilmem mi elbet ben de bilirim aşkı,

Yaz geldi diye şikayet,
Kış geldi diye şikayet.
İlkbaharda yağmurdan şikayet,
Sonbaharda rüzgardan şikayet.
Benim güzel insanım,
Yeni bir mevsim mi yaratalım,

Yıldızlar dokunsun yârim
Dalga dalga saçlarına
Ay düşsün gözlerine
Aydınlansın bütün dünya.

Melekler şahit olsun yârim

Sâfileşir yâr,ağyâr o an'da,
Bu gece ki aşkın gecesidir.
Dökülür arz ile tüm günahlar,
Bu gece ki meşkin gecesidir!

Dilenir Hannan'a dil,dudaklar,

Aşkını yaşamak bana duyguların en güzeliydi;
Değil yaşamak,yazmayı bile bana çok gördün.

Seni hissetmek yüreğime dolanan en özeliydi,
Değil hissetmek söylemeyi de bana çok gördün.

On sekiz bin âlem ile dönmeyenin
Vurulur zincirler eline âşkı tutamaz.

Üveysi gibi fezâda uçmayan yüreğe
Ağlaşamaz ciğer sevgiliye varamaz.

Kaçak hat çekmiş Bey Oğlu
Şimal Yıldızı'ndan
Gözlerimi karanlığa
Boğsam ne olur?
Ruhuma doğup
Gönlüme ışıltı saçıyor.

Uykusuz gecelerin yorgunluğunu,
Güneşin doğmadığı sabahlarımı,
Yastığa başım düşerken yılgınlığımı,
Kaç bin yaşı sessizce döktüğümü,
Bağırarak ölmek isteyişimi bilemezsin.

Öyle bir andı ki,hiç bilmediğim,
Böylesini dünyada hiç görmediğim,
Öyle bir bakış ki sıcacık çocuk gibi,
Masum ve öyle derin samimiydi gözleri.

Nutkum tutuluyor ah konuşamıyorum!