Bu aşk illeti kör eder gözünü,
Faili belli bir cinayettir.
Ayağın sürçer, kalbin tekler,
Hayal kırıklığı hep peşindedir.
İç çekerek beklediğin eski,
Bahçemde açmaz güller, soldu baharım,
Sözüm geçmez günlere, inanmaz mısın?
Gözyaşım sel olur, taşar her bir yaşım,
Sol yanım paramparça, inanmaz mısın?
Dağlar bilsin aşkımı, rüzgâr da duysun,
Bir bilmece gibi kalbi esrarlı,
Bir muamma olarak doğar insan.
Kum saati gibi yüz bin manalı,
Baharsız yazda yaşar çoğu insan.
İlk gençliğin kaygısızlığı eylül,
(Gazze’ye İthafen)
Aşkta yoğrulan bir türkü ol,
Mazlumun dilinde yakılan...
Sürgünün kalemi,
Zulmün sabrı,
Mühürlü sözcükler kül eder sırça köşkümü,
Ardından bir et parçasındaki yangın tutuşur.
Eski bir şarkı, çok uzaklardan vurur gönül dağımı.
Yokluğunla gönül evim siyah zülfünle tel tel olur.
Gönül süzgecinden her seher düşer bu gözyaşı,
Islak bir imza var gözlerimde,
Kimi zaman pas tutar hani demir gibi.
Ateş olur kalbime düşer sessizce,
Dökülür damla damla gönlüme, kir gibi.
Aklıma gelirsin her gün batımında,
Şefaat sunsun her canına âşık,
İsmi aşk, ruhu sonsuz, nur Muhammed.
Cennet kapısına, açılan eşik,
İsmi aşk, ruhu sonsuz, nur Muhammed.
Dünyanın yükünü sabrınla yendin,
Seni fallarda aradım, sordum, bulurum ümidiyle.
Heyhat ki çığlıklarımı yüreğine uçuramadım.
Aşkın duaları kalpten kalbe yolunu bulurmuş,
Adım adım uçtun elimden, ardından bakakaldım.
Üç beş adım kadar yakın, Fizan kadar uzaktaydın.
Akşamın en sessiz, en kimsesiz anında,
Bir çakıl taşı gibi düşer peşinize.
Adı geçmese de kimse bilmez,
Sen her nefeste anarken onu gizlice.
Bir sokak lambasında gölgesi,
Öyle derin ki özlemin,
Dilim lal, duam sensin.
Koskoca bir boşluktayım,
Gel, ömrüm ömrüne eklensin.
Yine vuslat saati,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!