Gözlerimde bir buğu, hayallerim darmadağın,
Dünya bir adım ötede, ben kendi uzağımdayım.
Hafif bir duman çökmüş, ne önüm belli ne ardım,
Sanki bir masal içinde, sessiz bir rüyadayım.
Biri var beni çok seviyor ama ben karşılıksız kaldım.
Ne kadar karşılık vermek istesem de yapamadım.
Bilmese de içten içe ben de seviyordum, sessiz kaldım.
Ona bunu hissettirmek istiyorum ama yapamıyorum.
Kimseye bir türlü yaranamadım.
Ne yaptıysam olmadı
Her yaptığım her söylediğim yanlış anlaşıldı.
Yada herkes işine geldiği gibi aldı.
Her zaman günah keçisi ben oldum.
Aldığım nefese, yaşadığım hayata küstüm.
Canim dediğim canana, sevdigim kadina küstüm.
İçimdeki ateşe, güvendiğim dağlara küstüm.
Elimi tutmadan, gözlerine bakmadan, gidişine küstüm.
Bende hayata insanlara küstüm, Umuduma, hayellerime küstüm.
Geceye, gündüze, dünyaya küstüm.
Hayatımı benden çalanlara küstüm.
Kendime, bedenime küstüm.
Kenan diyarından bir nur yükseldi,
Kardeş hasediyle kuyuya düştü.
Karanlık dehlizler bir yol belirdi,
Yusuf'un alnına sabır bölüştü.
Bulutlar sarsa da gönül göğünü,
Gündüzün bıraksa yerini düne,
Bakma dünyanın geçici yüzüne,
La tahzen, Hakk’a dön bak yüzünü.
Gönül sayfasında hüzün izleri,
Tükendi umudun bütün sözleri,
Kör oldu talihin bakan gözleri,
Bu aşkta yenilen yine ben oldum.
Bilo, bir ahu gözlü dilbere sevdalıydı.
Sevdanın acıtan eli, dilbere değdi.
Sırma saçları belinde, güneş gibiydi.
Davetimin imzasını öyle mi bildi?
Akşamlar çöküyor, yüregimin derinliklerine.
Seviyor dediğim kim varsa, yaraladı beni.
Nefesim kesilene kadar, üzdüler beni.
Yok yok! canın çıksın diyen, dostlarım varmış.
Şiirler, kağıtlara sığmaz akarmış.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!