Arkasında birçok çiçek veya insan var
Olduğunu biliyor ondan başka kimse düştüğü yerden kaldıramaz onu
Gönül yorgun olsa da, içindeki o eski sancı sızlar
Kendi omuzuna yaslanıp, yine kendi dindirir bu sonu.
Dünya bir olsa, üzerine gelse ne yazar?
Dünyada tek gerçek, mutlak ölümdür,
Zamana kazınan ortak bölümdür.
Saraylar, tahtlar hep birer bölümdür,
Eninde sonunda varacağımız menzil ölümdür.
Su akar yolunu bulur derler,
Ben yıllardır akıyor ömrüm.
Yolumu bir türlü bulamadım,
Menzil çok uzak sanırım bana.
Mesele, kaçıp gitmekse eğer.
Sen nereye gitsen,ben ordayım.
Mesele, beni unutmaksa eğer.
Unutturmam her zaman kalbindeyim.
Medine’ye varamadım,
Kâbe’yi göremedim.
O mübarek beldeleri,
Bana da nasip et Allah’ım.
Geldim kurşunlara, anlayanım olmadı.
Verdim son nefesimi, sevenim olmadı.
Şiir gibi olsun isterdim.
Bir kıtasını o, bir kıtasını ben yazalım isterdim aşkımızın.
Beni kaybetmekten, korkan oldumu acaba?
Bense hep, kaybetme korkusuysa yaşadım.
Sanırım olmadı, olmayacakta,
Olmasını, o kadar çok isterdim ki,ama biliyorum imkansız.
Sevmek istedim, her seferinde boğazıma dizildi.
Ben hep iyi niyetimden kaybettim,
Bunca sene sustumda ne oldu?
Olan sağlığıma oldu, sustukça sağlığım bozuldu.
Düğümlendi dilde her bir düşünce.
Eskidim diyorsan, cevherindendir,
Eskimeyen ruhun, öz değerindendir.
Hurdacı ne anlar antik sevdadan?
Senin kıymetin, bizzat kendindendir.
Ben sana, muhtacım inan sevgili.
Senin gözlerine muhtacım ben.
Sen dünyaya, tersten bakan kadın.
Seni çok seviyorum, hayal bile edemezsin.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!