Dost dediklerim canımı aldı,
Geriye sadece enkazı kaldı.
Güvendiğim dağlar sarardı, soldu,
Yüreğimde vefa, bir masal oldu.
Kızım, oğlum diye düştüm yollara,
Hasretin ateşi düştü dallara.
Bağrım yanar durur, sönmek bilmiyor,
Sığmaz oldu sesim koca dağlara.
Hep yanında olmak istiyorum
Hasretinle yaşamak, istemiyorum ben. Artık seninle birlikte, yanyana olmak istiyorum.
İnşallah o günler çok yakında, az daha sabır.
Bunun için, az daha zamana ihtiyacım var.
Hep yanında olmak istiyorum
Hasretinle yaşamak, istemiyorum ben. Artık seninle birlikte, yanyana olmak istiyorum.
İnşallah o günler çok yakında, az daha sabır.
Bunun için, az daha zamana ihtiyacım var.
Dün gece yine uykusuz kaldım
sabaha kadar.
Özlemin, hasretin bağrımı yakar oğul.
Güneş doğmuyor sensiz sabahlarım,
Umutlarım kırıldı çocuk yaşta.
Kaderim gülmedi o günden sonra.
Umutlarım, umutsuzluk ile doğdu her geçen güne.
Sevmek, sevilmek de umut yerine umutsuzluk ile süslendi.
Seni gördüğüm an, benim için cennet gibi.
Nefesim kesiliyordu, seni gördüm nefes aldım.
Dünya umurumda değil, ben gözlerinde gördüm cenneti.
Gülüşündeki gamzene kurban olduğum.
Sen, cennet gülümüsün?
Yoksa, cehennem gülümüsün?
Bilmiyorum ama,kalbimin gülüsün.
Bakışıyla, yüreğimde güller açtıran,ahu gözlü dilber.
Gözümü açtığım o ilk saniyede,
Dünyayı tanıtan sesindi annem.
Karanlık gecenin her hanesinde,
Korkuyu dağıtan nefesindi annem.
Bir melek misali sessizce gelen,
Varlığıyla huzur bulduğum, ömrüm.
İlkbaharım, güneşimsin sen benim.
Yolunda, kurban olduğum ömrümsün.
Sen benim, can damarımsın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!