Seni küllerimden doğdum da sevdim.
Sensin en güzel yanım.
Nefes alıyorsam tekrar, senin sayende.
Heves değil, dünyam oldun.
Durmak yok yola devam,
Önümüze setler çekilsede,
Bağrımıza yara açsalarda,
Sen kendinden ödün verme, yola devam.
Bazı yaralar kabuk olarak kalır, kanamaz ömür boyu.
İçten içe çürütür, kendisini bağlar ama iyileşmez.
Bu yara kanamaz ama içten içe çürütür.
Ya içimdeki yara geçecek mi?
Seninle, tekrar bir araya gelince.
Bir çocuk gibi, mutluyum ben.
Sensiz olmuyor, zaman duruyor sanki.
Ne kadar güzel kelime varsa.
Seni sevmek, huzurdu bana.
Mutluluğumdu, gözlerine dalmak.
Dalıp dalıp, en sevdiğimiz şarkıyı, mırıldanmak.
Hayatımın, en anlamlı duygusuydun.
Seninle açıyordu, gönlümde bahar.
MUTLU OL
Sensizlik, o kadar zor ki, nasıl anlatılır bilmiyorum.
Varsın ama yoksun,yüreğimdesin,ama yüreklerimiz bir değil.
Ben seni sensiz yaşıyorum.
Bunun tarifi, yok izahı yok.
Duydum ki! seni silmeye calışanlar olacakmış
Sen dik dur, eğme boynunu namerde karşı.
En yakınların, sırtına hançer vuracakmış.
Kanaya kanaya olsada, dik dur namerde karşı.
NASIL ŞİİR YAZAYIM
Eskiden, her gün, üç tane şiir yazardım.
Artık yazamıyorum; nedenini ben de bilmiyorum.
Acılarla dolu, hayatıma, prangalar vurdum.
Ben artık katlanamıyorum dedin ve gittin.
Bana sadece arkadaşız dediğin anda sanki bir hançer sapladın bağrıma
Ve gözyaşlarım kendiliğinden süzülü verdi yanağıma.
Öyle bir çıkmazdayım ki, ne beynim ne bedenim tepki veriyor.
Her gülüşümde kader, önüme bir engel koyuyor.
Bırak gülmeyi, nefesim bile kesiliyor.
İçim öyle yanıyor ki, sessiz çığlıklarımı duyan yok.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!