Duydum ki! seni silmeye calışanlar olacakmış
Sen dik dur, eğme boynunu namerde karşı.
En yakınların, sırtına hançer vuracakmış.
Kanaya kanaya olsada, dik dur namerde karşı.
NASIL ŞİİR YAZAYIM
Eskiden, her gün, üç tane şiir yazardım.
Artık yazamıyorum; nedenini ben de bilmiyorum.
Acılarla dolu, hayatıma, prangalar vurdum.
Ben artık katlanamıyorum dedin ve gittin.
Bana sadece arkadaşız dediğin anda sanki bir hançer sapladın bağrıma
Ve gözyaşlarım kendiliğinden süzülü verdi yanağıma.
Öyle bir çıkmazdayım ki, ne beynim ne bedenim tepki veriyor.
Her gülüşümde kader, önüme bir engel koyuyor.
Bırak gülmeyi, nefesim bile kesiliyor.
İçim öyle yanıyor ki, sessiz çığlıklarımı duyan yok.
Öyle bir çikmazdayım ki, ne beynim ne bedenim tepki veriyor.
Kader her yüzüm güldüğünde, önüme bir engel çıkarıyor.
Bırak gülmeyi, nefesim kesiliyor.
İçim öyle acıyorki,sessiz çığlıklarımı, duyan yok.
Beni bu dünyaya neden getirdin anne?
Dertlerle hep baş başa kalayım diye mi?
Kaderin yükü omuzlarımı çökertirken,
Bitmeyen sancıları çekeyim diye mi?
Zamanla solar tüm hayaller.
Her şey yalan olur, gerçek nedir ki?
Hayallerin tarihi, yok derler.
Onlarda bir bir terk eder, gerçek nedir ki?
Kaybolur umutlar, biter ümitler.
Diken değil, ateşlerin üstünde yürüsem
Ne fayda bu saatten sonra?
Sevdalarım, bir bir gittikten sonra
Sevmelerin anlamı yoktu.
Gülüşlerinde gördüm, kendimi ben.
Yüreğin bende, benimki sende.
Ne önemi var, mesafelerin aramızda.
Kalplerimizde, ellerimizde, bir bizim nefesim.
Şimdiki çocuklar bayram mı biliyorlar?
Bizim zamanımızdaydı o güzellikler...
Alınan kıyafetler başucumuzda,
Sabahın ilk ışıklarıyla heyecanla kalkılır,
Şimdiki çocuklar anlamaz!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!