Güven Tekin Şiirleri - Şair Güven Tekin

Herkesin neyi sevdiğini bilirim ama,
Kimse benim neyi sevdiğimi, ne hissettiğimi sorgulamadı.
Herkes geceleri neden uyumuyorsun? dedi,
Kimse ne derdin var da uyuyamıyorsun demedi.

​"Kimsesiz kalmışım yalancı dünyada..."
Öyle düşünme;
Ben senin hem baban,
Ben senin hem annen,
Ben senin hem kardeşin,

Birtek bana gelince insanların işi çıkıyor
Birtek bana geldımı bahaneler ortaya çikiyor
Oysa yürekten candan davraranılsa
Ne kaybederler birilerine yağ çekemezler

Kendini birşey sanarlar

​Açığını hiçbir zaman kimseye göstermeyeceksin,
Ben bunu bilir, bunu söylerim her zaman.
Çok doğru; yoksa tam oradan alıyorsun yarayı,
Her defasında aynı yerden darbe yedim inan.

Kimseye ait görmüyorum kendimi.
Yalnızlığı, daha çok seviyorum.
Kimseyle, bir daha yüzleşmek istemiyorum.
İlk canımı yakanlar, canım dediklerim oldu.

KIRDILAR GÜVENİMİ
Bem hep iyi niyetlerimin kurbanı oldum.
Kime acıdıysam, ilk o soktu hançeri sırtıma.
Kime taviz verdiysem, en çok o ağlattı.
Kime fazla güvendiysem,

Bem hep iyi niyetlerimin kurbanı oldum.
Kime acıdıysam, ilk o soktu hançeri sırtıma.
Kime taviz verdiysem, en çok o ağlattı.
Kime fazla güvendiysem,

Yalanlar, dolanlar, içindeki dünyada.
Yosun tutmuş, aşklarda, sevgilerde.
Gelsen ne olur,gelmesen ne olur.
Sesimi kestiler, kırdılar kalemimi.

Bir çay içimlik, uğra bana.

​
​Oysa daha ne çok şiir yazacaktım;
Seni anlatan ve içten "seviyorum" diyen...
Bilemezdim; benimle gönül eğlendiğini, bunu ben seçmedim.
Sen benim sonum oldun.

  
Kanadı kırılmış, kelebek gibiyim.
Ne uçabiliyorum,nede gidebiliyorum.
Yüreğim, yanar dağ gibi yanıyor.
Seni uzaktan,hayal ettiğim gibi sevdim.