Bir beş dakikanı bile, ayırmadın bana.
Sende zalim çıktın, bilemezdim ki.
Yüreğimi ateşlerde, sen yaktın.
Daha kendime, gelemedim ben.
Gülmek haram oldu, sensiz bana.
İnsanların beni anlamasını istiyorum; Kimseden ekstra bir şey istemiyorum. Sadece saygı istiyorum.
Kimse sırtımdan vurmasın, yalandan değil,
Gerçekten sevsinler istiyorum.
Gözlerim yaştan değil, mutluluktan yaşarsın istiyorum.
Halbuki eski şiirlerin değeri biliniyor,
Eskidikçe kıymeti artıyor mısraların.
Yeni şiirleri kimse anlamıyor,
Yükü ağır geliyor bugün yazılanların.
Bu aralar öyle boş ki, beynim.
İki kelimeyi, bir araya getiremiyorum.
Ne oldu? neden oldu? bilmiyorum.
Sanki bir boşlukta gibiyim .
ANLATMAK İSTİYORSUN
Anlatmak istiyorsun derdini, anlatamıyorsun.
Gözyaşların, yanaklarından süzülüyor damla damla ,kimse görmüyor.
Yüzün gülücükler saçarken, için için ağlıyorsun. Ağlarsın!
İçin o kadar dolu ki,dudaklarını ısırır, ellerinle oynarsın.
İyi gibiyim, varım ama yokum artık, Yoruldum, bu hayattan artık,
Yaşamak gelmiyor, içimden artık,
Gözyaşlarım, durmuyor artık.
Beni anlar dediğim insanlar, en derin yaraları açtılar.
Ben hayata küsmüşüm, sen bana küsmüşsün çok mu?
Hançerlenmedik yer kalmadı sırtımda ömrüm boyunca.
Dost dediklerim, arkadaşlarım, ailem dediklerim bıçakladı hep.
Güvendiğim dağlara kar yağdı şu yaz sıcağında.
Mezarının başında oturup ağladım bugün,
Dertlerimi kime diyeyim anne?
Bir tek sen anlardın, her şeyim düğüm,
Sesimi ne olur duy benim anne.
Ah anam, dertli anam...
Senden sonra bir türlü gelemedim kendime,
Öyle ıssız, öyle kimsesiz kaldım ki,
Sanki hayat durdu, zaman küstü günüme.
Annemden sonra öğrendim herşeyin yalan olduğunu
Bilmezdim dünyanın bu kadar boş olduğunu
Sevdiklerimizi kaybedince anladım herşeyi
Bilmezdim bilemedim kaderimin bu kadar kötü olduğunu
Bir şeyler öğrenmek için sevdiklerimizi kaybetmekmi gerekir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!