ERKEK
Sana kalbimi verdim,bütün aşkımla, sana teslim oldum.
Sana şiirler yazdım, sonsuz sevgimi anlatan.
Senin canına can olmaya, kalbin olmaya, geldim.
Gecenin karanlığına yazdım gözlerini.
Terk edilirken saklanacak yerim olsun.
Gecelerimi senin aşkınla yazdım.
Sende zalim, sende hayırsız çıktın.
Yalanmış sözlerin gibi, aşkında.
Papatyalar kurudu, güller soldu.
Bir aşk daha masal oldu.
Şarkılar, siirler, hem yetim, hem öksüz kaldı.
Bu sevdada kaybeden kim oldu?
KADIN
Gel be gülüm, gel artık.
Üşümüş yüreğime, güneş ol.
Varoluşum sen, yok oluşumda.
Ellerimden tut, sar beni.
Nefesinde, soluklanmak istiyorum.
Sevdamızın,aşkımızın, imkansızlığı,
Yüreğime dokunur, dayanamam.
Göz pınarlarım kurudu,ağlayamam.
Gönül bahçem yaralı, çekemez sevdasızlığı.
Bir gün,reddettiğini kaybedince anlayacaksın.
Güneşin doğuşu,gibiydi biliyordum,benden kaçtığını.
Bilemezdim sana alıştığımı.
Güneşde doğudan doğup,batıdan batıyodu.
Hayallerim kayboldu hayat yolunda,
Yüküm ağır, dertlerim sıralı kolumda.
Bir umut kırıntısı ararken dünlerde,
Yine kendimi buldum yorgun yarınlarda.
İçimdeki volkanlar bir bir patlıyor,
Yüreğimde biriken korlar devleşti.
Ruhum bu yangınla her gün katlanıyor,
Sessiz çığlıklarım göğe yerleşti.
Kırgın kalp cama benzer, tuzla buza döner,
Yürek kanar, sele döner,
Acı ile beslenir, yılana benzer.
Aşk, sevda, nefis kördür.
İnsan her şeye yetişiyor da hayatta,
Ama bir tek kendine yetişemiyor.
Herkesin derdine derman olsa da,
Kendi yarasına bir merhem yetmiyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!