Hayatın kendisi şiirmiş,
Biz okumayı bilmemişiz.
Çünkü hayatımız
İmla hatalarıyla dolu.
Dostluk, arkadaşlık, olmuş para.
Kim yüzümüze gülse,
Bıçak sapladı sırtımıza.
Gecelerce, sabırla umut ektim.
Uğramaz gönlüme sevgi, aşk
Uğrasa da dayanamaz, durmaz yüreğimde.
Bunun hesabını, kendime soruyorum
Ömrümden giden yılların hesabı.
Gözlerimde yaşlar bıraktın,
Gönlümde yara bıraktın.
Özümü sarstın deli yaptın,
Söylesene, ben sana ne yaptım?
Yirmi dört
Ak dediler, karayı çaldılar gözlere.
Vatanın her bir köşesi satılırken,
Ateş düştü, kor düştü özlere.
Burası akıl hastanesinin birinci katı.
Herşey kapalı,dört duvar.
Gözlerim yaşlı, bağrım yaralı,
Söyleyin dostlara,güvene kapı duvar.
Seni bu denli, yüreğimde hissedeceğim, aklıma gelmezdi.
Elini tutacağım, kalbimi sana teslim edeceğim, aklıma gelmezdi.
Gözlerine baktığımda, o masum sıcaklığın, bana şifa olacağını, bilemezdim.
Seni bu denli, yüreğimde seveceğimi,asla tahmin edemezdim.
Gülerken ağladım, yüreğimde yaram var.
Yanlizlik dolu, sessiz gecelerim var.
Doğmayan güneşim, gerçekleşmeyen hayellerim var.
Bu hayattan, bir hayat alacağım var.
Ah çocuk, sana demedim mi? seni üzerler.
Bunu yapanda, en sevdiklerin, en güvendiklerin olur.
Herkesi kendin bilirsen, yıkılırsın, demedim mi?
Beni bu hayatta, en çok güvendiklerim yıktı.
Dertleri birer birer sırtıma vurdum,
"Bu da geçmez" dedim, kendimi yordum.
Yıkılan hayaller içinde bir hayat kurdum,
Gördüğüm çileyle, ömrümü sürdüm.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!