Hayat emekli yaptı Şiiri - Güven Tekin

Hayat emekli yaptı bizi,
Her seferinde yoldu bizi,
Emeklinin evinde yoktur aşı,
Kiramı versin, geçinsinmi?

Hayat emekli yaptı bizi,
Her acıyı tattırdı bize,
Genç yaşta emekli etti bizi,
Makarnaya talip ettiler bizi.

Emeklinin evine girmez et,
Pazarda toplar çürükleri,
Bu hakmıdır reva mıdır?
Hayat emekli yaptı bizi.

Başa kim gelse aynı,
Düşünmez kimse emekliyi,
Yılları gider gören olmaz,
Emekliyi dinlenmeye mecbur etti.

Ah güven fazla gelme dile,
Sonu olur hapishane,
Sesini çikarma sus sende,
Emekliyi muhtaç ettiler.

Ete hasret kaldı emekli
Kirayamı versin, karnınımı doyursun?
Hayat emekli yaptı bizi
Yiğidi muhtaç ettiler bil.

​Yıllar geçti bir su gibi,
Yüzümüzde çizgiler, gözümüzde hüzün...
Gençliği verdik bu yola, bitmedi çilesi,
Gündüzümüz gece oldu, karanlık her günün sesi.

​Hangi kapıyı çalsak, sanki duvar örülü,
Emekçinin umudu, artık boynu bükülü.
Bir sıcak çay, bir somun ekmek,
Bitmek bilmez gönlümüzün bitap düşmüş yarası.

​Dizlerimizde derman yok, gönlümüzde fırtına
Yüklediler dünyanın bütün yükünü sırtımıza.
Adalet dediğin, sadece dillerde bir hece,
Emekliyi sahipsiz bıraktılar bu ıssız dünyada.

​Muhtaç ettiler kuru bir soğana,
Küstürdüler bizi bu vefasız dünyaya.
Hayat emekli yaptı bizi, yordu sessizce,
Hesabı kime soralım, ömür bitip gidince?