Mağlubiyet Şiiri - Güven Tekin

Gönül sayfasında hüzün izleri,
Tükendi umudun bütün sözleri,
Kör oldu talihin bakan gözleri,
Bu aşkta yenilen yine ben oldum.

​Hasretin yükünü sırtıma vurdum,
Sessizce kendime hayaller kurdum,
Yıkık bir şehirde bir ömür durdum,
Bu aşkta yenilen yine ben oldum.

​Sevdanın narında yandıkça yandım,
Her tatlı rüyayı gerçek sanırdım,
Kaderin ağında dertle tanındım,
Bu aşkta yenilen yine ben oldum.

​Dallar mola verdi, kuşlar uçmuyor,
Gönül bahçesinde güller açmuyor,
Zaman da geçiyor, sitem geçmiyor,
Bu aşkta yenilen yine ben oldum.

​Yalnızlık bir gölge, takıldı peşime,
Hüzünler karıştı her bir işime,
Ayazlar dolandı sıcak düşüme,
Bu aşkta yenilen yine ben oldum.

​Sırtımı yasladım karlı dağlara,
Küskünüm artık ben geçen çağlara,
Kapıldım ansızın kara bağlara,
Bu aşkta yenilen yine ben oldum.

​Söndü lambalarım, karardı her yan,
Duyulmaz kimseden tek bir aman,
Veda türküsünü çaldığı zaman,
Bu aşkta yenilen yine ben oldum.