Gülsen Dede Şiirleri - Şair Gülsen Dede

Gülsen Dede

Son vedaları yapma zamanıdır
Hazana karışan hüzünlere
Toprağa sarılan yaprağa
Gidene
Gelmeyene
Ne kaldıysa geride

Devamını Oku
Gülsen Dede

Bir hırçın denize tutulmuş gibi ömrüm
Açılmış yelkenle
Bazen yorgun
Bazen dingin
Ve bazen asi bir tay gibi direnip dalgalara
Ruhuma kanat açmış fikirleri

Devamını Oku
Gülsen Dede

Bir tek Mevlam şahit
Bir de, ter yoldaşı emekçiler
Karın tokluğuna, kazdığımız mezarlara…
Çiğerler köz oldu kara diplerde
Merhametin yüreği yanmadı bir kere
Ömürler kazıldı birer birer

Devamını Oku
Gülsen Dede

Bu şehre yağmur yağdığında
İçimizde hüzünden bir sağanakla
Akıyoruz zamanın gidişine
Her günden bir duygu eksilterek
Ve eskiyerek ıslanıyor özlemler
Yasaklı bir çağın ortasında

Devamını Oku
Gülsen Dede

Her tohumu alınteriyle sulanmış
Emeğin sevginin şefkatin hasadı
Her zerresi sofralara doyumsuz lezzet katan
Nasırlı ellerin mahsulü
Toprak kokar buram buram
Değişmem öyle afilli tezgahların

Devamını Oku
Gülsen Dede

Eskiden çok güzeldik çok
Eksilmeyi bilmeden
Yarım yarım olsa da herşey
Birbirimize sarılarak tamamlanırdı yokluklar
Hele akşam sofralarında ne doyumsuz tatlar yaşardık
Sofrada dumanı huzur veren yayla çorbasıyla

Devamını Oku
Gülsen Dede

Eskimiş anı gibi kaldı yüzümüzdeki tebessümler
Gülmeyi unutmuş yorgun omuzlar uyandırıyor sabahları
Her gün doğmayı ayıp sayan güneşe de çok küskünüz
Artık göğsümüzde batırmasın bütün ışıkları
Katıksız sofralara inat
doymak bilmez kepçeler de sallanmasın tepemizde

Devamını Oku
Gülsen Dede

Ey dağlar
Nasıl bir duruş ki böyle
Zikrime olmadık tohumları ekersin
Kardelenler uyanmış yamaçlarında
Göğsüne uzanmış kristal karla göğü avuçlarsın
Rüzgârı saçlarında tutan gelinlik kız gibi estirirsin yeniden uyanışı

Devamını Oku
Gülsen Dede

Bir çiçek dalında boynunu bükse, baktıkça yüreğim burkulur.
Bilirim ot değil gördüğüm, can var içinde.
Bir ağaç dalından koparılsa, kollarım sızlar ağlarım.
Bilirim gördüğüm odun değil, insana can veren nefes var içinde.
Bir kuş yuvasından koparılsa, evim barkım başıma yıkılır.
Bilirim oradan duyduğum ses değil sadece.

Devamını Oku
Gülsen Dede

Fesleğen kokulu insanlar vardır
Bilir misiniz
Sevdikçe gülen
Konuşunca ağzından bal damlayan
Sabun kokulu çamaşırları taşır gibi
İnsana güven veren asil duruşludur onlar

Devamını Oku