Gülsen Dede Şiirleri - Şair Gülsen Dede

Bunca zorlu çark içinde, herkes kendine bilenir.
Ve ölümüne direnir çoğul yalnızlıklar.
Sahi var mı sende biraz direnmek?
Biraz paylaşmak,
Biraz yaşamak.
Azıcık da tokluk bahşeden sofra.

Ruhumun uğultusuna cümleler lal
Avaz ki avaz yüreğim
Öyle sisli perdeki bazı duygular
Bir tek ışığım gözlerin
Maviden sızar ara sıra
Billur dan bir huzur konar gözbebeğime

Düşün ki baban yanında
Çınar ötesi bir omuz
Değmez hiç bir yanına
Ne gam ne keder
Oysa kiminde tadımlık bir an
Kiminde bitmez sanılan bir heyecan

Önce yüzünde yeşerirdi dağlar
Sonra ömrüme eserdi serince rüzgârla
Gözlerinde derin dalgayla, denizler büyürdü
Mavi yürekli martılar konardı göğsünden, göğsüme
Yelkenler açılırdı enginliklere, yüzünden gözlerime
Baharlar sende meyvelenirdi ilk önce

Ömrümüzün en bakir manzarasıdır çocukluğumuz.
Yaşadığın sürece yol alırsın, yaş alırsın, insanlar değişir, hatıralar katlanır büyür, gördüğün bütün resimler değişir de;
bir tek körpe duyguların taptaze durur belleğinde.
O masum anılar usta bir ressamın fırçasından çıkan tual gibi gözbebeğinde rengarenk döner durur asla silinmez.
O silinmek bilmeyen capcanlı manzarada ailenle, sevdiklerinle birlikte geçirdiğin ilk bayram sabahlarının sımsıcak duygusu vardır.
Seneler sonra yudumladığın çayla, içinden uğurlamaya kıyamadığın ne varsa yeniden gözünde canlanır.

Bazı Yerler vardır
Ansızın çeker kendine
Zaman ötesi yolculuğa çıkarsın!!
Bir fotoğrafla mesela:
derin duygularla
Yaşadığın AN ı bırakıp

Hangi ağrılı yerde ve zamanda sarıldık kundaklara ki
Dinmez bir sancıya kement olur düşlerimiz
Batık gemilerden kalan aşklar gibi
Sararmış mektuplarda okunur künyemiz
Bir de makamını unutmuş evraklarda yazılır soyu yılgın adımız
Ah zaman nasıl bir bedel ödetiyorsun sütü damağımızda kalan körpe yanlarımıza

Bir somun ekmeği ikiye bölsen yarısı Anadolu yarısı türkü kokar
O doyumsuz sofraların baş tacı
Öpüp de başımıza koyduğumuz nimet kadar gönlümüzün ilacı ezgilerdir başak tarlasını gökyüzüne ulaştıran
Kınalı dağlar ötesinden turnaların kanadıyla yar göğsüne usulca süzülen ninnidir
Gurbetten sılaya dost bağında gül derleten bahçıvandır
Zemheri ayazında gözlerden ırak olan hasreti gönüllere akıtan berrak derelerce çağlayan

Bin yıl ötelerden gelen türkü gibiyim şimdi.
Dağlarda keklik sesiyle göç ağıdı tutuşur bağrımda.
Öter yana yakıla kırgın kanadıyla
Kınalı yayla taşlarında uğultularla
Yarpuz kokulu derelerden
Kekik kokulu dağlardan

Her yükü taşır da insan
Bazen bir avuç yüreklik duygu
Ağır gelir taşıyamazsın
Günü gelince her yükü atarsın da
Bir tek kendi bedenin ağır gelir,
Atamazsın...!