Gülsen Dede Şiirleri - Şair Gülsen Dede

Ne güzel gülüşler bırakmışız
Seneler sonrasına ömür bağışlar gibi
Öyle yalın
Öyle sıcacık ki
Uzatsam yılgınlıklarımı
Giriversem siyah beyaz masumiyete

Demirdendi yüreği
Saskara'da bir Garip Tatarken
Çeliğe su verirken bilendi direnci
Mızrap ucunda titreyen türküler kadar narinken bedeni
Bilmezdi dünyanın masallar ötesinde bir gurbet olduğunu
Cilavuz'dan güneşi toplayıp

Bir gün belki çay da içeriz yağmurda
Ömrün kıyısında dem tutmuş hüzünleri
Camdan, cana vuran sağanaklarda
Akıtırız...
Bir bardak keyifle tüter belki
Balıkçı ağlarında düğümlenmiş umutlar

Kozasında saklanan,
Ve can bulmak için çırpınan
Yorgun umuttu bizimkisi...
Oysa zaman,
En zalim ağlarını örmekle meşguldü.
Şimdi çırpınıp duran bir avuç düşü,

Beşinci bir mevsimin düşlerini kurgularken,
Hesapsız yapraklar yağdı üstümüze.
Çiy vurgunu yemiş gül hüznüyle kaldık vakitsiz mevsimlerde.
Oysa nine sandıklarında saklı meyve kokuları gibi umutlar vardı zulada.
Arka bahçelerde sobelenmeyi bekleyen körpe yüreğimiz
Bilyelerde saklı gökkuşağından hayaller

Ne çok hasret kaldık
Dilden akan cümlelerin sıcaklığına
Soğuk da olsa razıyız da
Küle bulanmış bir fikrin
Sol tarafa yıkılmış
Asi hükümlerine

Yaşamı bütünlüğü ile anlamak
Zamanla kavranılacak bir maharettir
Yaşanan tüm deneyimlerin öğretmenliği
Sizi başarılı bir öğrenci kıvamına getirdiğinde
Artık ezber bozan bir tavırla
Geçmişi çıraklık

Bir siyah aydınlıktır karakış
Dünlerden kalma el kirini bembeyaz bir örtüyle kapatmak gibi el mahareti de var bu mevsimin.
Oysa ağustos sıcağında üşüyen yürekler varken;
Bir şamar oğlan olmak için gelmez aralık.
Ahh...
Ah şu kuytularda banklara uzanan uykular olmasa,

Bazen çok daraldığında
Bir türkünün sesine koy başını
Kapatıp gözlerini
Uzan Anadolu'nun bakir diyarlarına
Yaslan mor dağlara nazlıca
Bir kaval sesini çağır

Akla zarar bir devirde var olmanın kitabını yazarken yeniden,
Kimsesiz çoğulluklarda okunur künyemiz.
O künyeki maviliğin ortasında öksüz duygularla,
Yüzyıllık yalnızlıklarda insan bedenlerinden gülümser hâlâ.
Bir anıt gibi dimdik zamana direnip,
Her vakit önünden geçip giden tükenmez seferlere sessizce el sallayarak,