Görmediğin Sevdam Şiiri - Şair Yazar Ali ...

Bir daha beni görmeyeceksin,
çünkü ben sana fazla göründüm.
Bir insan bir başkasına
ne kadar çok göründüğünde
görünen o kadar görünür olmuşmuş,
bunu senden öğrendiğim.

Kapıda beklemedim sadece,
depoda tutuldum.
Onun sessizliğinde
bir umut daha gömdüm kalbime,
toprağın ben attığı yere,
mezar taşını bile diktim.

Çırpındım…
Boğulan birinin kavgası gibi.
Kollarım yoruldu,
umutlarım kramp girdi,
ama sen
kıyıdan bakmayı bile seçmedin.

Çığlık çığlığa haykırdım,
adını bağırdım gecelere.
Duvarlar duydu beni,
sokak lambalarının uyarısı,
bir tek sen
sağırlığı seçtin.

Ben sevmeyi abarttım belki,
ama sen eksik yaşamayı normal sandın.
Ben yaralarımı gösterdim,
sen gözlerini kapattın.
“Görmedim” demek
en kolay kaçışmış meğer.

Sevgi sahibini bulamazsa ağlamış derler,
doğruymuş.
Benim sevgi ağlaya ağlaya
sessizliği kaybetti.
Layık olmadığı yerde
yavaş yavaş çürümüş sevgi,
ben çürüdüm,
sen fark etmedin.

Her şeyden vazgeçilir de
insandan vazgeçemez sanırdım,
yanılmışım.
Senin için
bile yarım olarak kullanıyorum.

Artık susuyorum.
Bu bir kabulleniş değil,
bu bir tükeniş.
Ne soracak soru kaldı,
ne bekleyecek sabrım.
Gittiğim yer uzak değil,

sadece senin ulaşamayacağın kadar derin.
Ve evet...
Bu bir veda bile değil.
Bu,
öyle..