Sen gittin, sanma ki bu şehirde ışıklar söndü,
Sadece benim içimdeki o çocuk, yüzünü duvara döndü.
Bir hiç uğruna harcadığın o devasa sevda var ya,
Şimdi TikTok ekranlarında binlerce kalbe yara...
Hak etmediğim ne varsa, hepsini birer birer kuşandım,
Sen beni bitti sandın, ben her mısrada yeniden uyandım.
Öyle sessiz sedasız gitmek yakışmadı o büyük laflarına,
Şimdi hangi yalanı sığdıracaksın o daracık ufuklarına?
Yerin dolmuyor dediysem, seni beklediğimden değil;
Bende bıraktığın o enkazın, başkasına helali değil!
Ben bir Attilâ İlhan şiirinde, bir yağmur kaçağıyım şimdi,
Sen ise kendi yalanında boğulan, isimsiz bir yabancı...
Vebali boynuna, bu yarım kalan masalın faili sensin,
Varsın herkes seni sevdiğimi, beni ise fenomen bilsin.
Asıl gerçek şudur ki: Ben yandım, ama küllerimden şiir yaptım,
Sen ise o kocaman sevdayı, bir "hiç" uğruna sattın.
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 04:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!