Töre Hanım Şiirleri - Şair Töre Hanım

Kimse Saygı Göstermez Gönlündeki Sevdana
Ettiğin Mücadele Aşkın İçin Kavgana
Seni Alır Verirler Sevmediğin Adama
Yerin Dibine Girsin Töre Aşk Cinayeti

Çocuk Yaşta Üstüne Gelinlik Giydirirler

Artık Unuttum Seni
​Artık seni sevmekten vazgeçtim, bilesin,
Sevmeyeceğim seni, mazideki sevgilim.
Senelerce boşuna beklemişim yolunu,
Unuttum artık, nihayet unuttum seni.
​Bir an sanmıştım ki hiç unutamadım,

​Sana dair ne varsa bir bir topladım bugün,
Gözlerimin ferinden, sesimin yankısından,
Hatta o hiç geçmez sandığım derin sızıdan.
Öyle bir karar aldım ki, geri dönüşü yok,
Öyle bir boşluk bıraktım ki, dolmaya mecali yok.

Vazgeçtim Senden
​Yorgun bir akşamın gölgesinde bıraktım umudu,
Kendi içimde kurduğum o büyük şehri yıktım.
Her sokağında izin, her köşesinde sesin vardı;
Hepsini susturdum, kapıları üstüne kapattım.
Vazgeçtim senden.

Ve O Gün
​Kırıldı içimdeki o çocuksu heves,
Döküldü avuçlarımdan dünyaya açılan pencereler.
Bir sessizlik çöktü masaya,
Eski dumanların arasından baktım geçmişe.
Meğer ne çok şey feda etmişim,

​Gittin... Ardında bir enkaz, bir de dumanı tüten hatıralar bıraktın,
Ben o günden beri, her sabah o yangının külüne uyandım.
Herkes "Unut" dedi, herkes "Zamanla geçer" sandı,
Oysa senin adın bende bir dua değil, bir ağır imtihandı.
Gözlerim yollarda eskidi, saçlarımda kışın beyazı,

​Gurbet dediğin, sadece mesafe değilmiş,
Meğer kokundan uzak kalmakmış asıl gürültü.
Mutfaktaki o tıkırtını, bir fincan kahveni,
Dizine başımı koyduğum o huzuru özledim.
​Yıllargeçer, bendense ömür,
Burada mevsimler bile hep kışa durur.

​Suçu yoktu duyguların,
Onlar çocuksu bir saflıkla açmıştı kapılarını.
Ama dünya sahte,
İnsanlar sahte...
En gerçek hisler bile,

Sırtımda dünyanın yükü yok,
Olsaydı bir köşeye bırakır, soluklanırdım.
Benim yüküm göğüs kafesimin içinde,
Benim yüküm, bizzat kendim...
Söylesene,
Kendinden yorulur mu insan?

​Odamın en loş köşesinde bir mahkeme kurulur her gece,
Sanık sandığında yokluğun, hakim koltuğunda çaresizlik.
Ne fırtınalar kopar da içimde, dışarıya sızmaz tek hece,
Bir uçurum kenarıdır şimdi sensiz geçen bu kimsesizlik.
​Yukarıda gökyüzü sessiz, şehir çoktan uykuya dalmış,