Töre Hanım Şiirleri - Şair Töre Hanım

​Diz çöktüm ruhumun eşiğine, avucumda bir yığın enkaz,
Gözlerimde feri sönmüş bin yıllık bir ayaz.
Sustukça büyüyen, büyüdükçe boğan o sancıyla,
Arsız yaralarımla geldim sana, biraz hüzün biraz niyaz.

​Bir ömür dokudun, ipliği yalan,
Kendi kuyusunda boğulan adam.
Diline doladın zehri her an,
Başkasına çamur, kendine hâm.
​ Sağda bir fısıltı, solda bir gıybet,

Mazide Kaldın Sevdiğim
​Zamanın durduğu o eski sokakta,
Bir hatıra bıraktım, senden ve benden.
Kilit vurdum artık o sağır oda kapısına,
Seni de çıkardım, yorgun kalbimden.
Üstü kalsın aşkın, hesabı kapattım;

​Zamanın durduğu o amansız eşikteyim şimdi,
Sesinin yankısı duvarlarda can çekişiyor.
Bir gidişin vardı ki; şehri karanlığa boğdu,
Sanki güneş, seninle birlikte bavuluna girip gitti.
Şimdi bu evde her eşya bir intihar süsü,

​Gözlerimdeki o ufak hüzne bile dayanamazdın,
Saçıma rüzgar değse esirgerdin beni dünyadan.
"Kıyamam" demişsin bak...
Şimdi bu cümlenin soğuk gölgesinde,
Bir yabancı gibi seyrediyorum bıraktığın harabeyi.

​03 Ağustos 2021...
Takvimlerden bir yaprak değil, ciğerimden bir parça düştü. Kırk beşinci yaşımın eşiğindeydim
Gönlümde hayatın telvesi, dilimde yarım bir hikaye
Bir yanda yılların omuzlarıma bıraktığı vakur sükut....
Öbür yanda yeni bir yaş'ı karşılamanın telaşı

Yüreğimin Kesilmeyen Feryadı
​Dağlar mı eğildi, yollar mı bitti?
Gözümün nuru, oğlum nereye gitti?
Bağrımda bir ateş, dumanı tütmez,
Bu feryat, bu figan ölsem de bitmez!
​Oy oğul, can oğul, ciğer parem...

​Sen delisin diyorlar, bakıp da şu halime,
Sanki akıl karıymış gibi şu yalan dünya...
Bir sevda uğruna dünyayı sildiğim için,
Beni divane sanıyorlar, daldığım için rüya.
Hükmedemez olmuşum artık kendi dilime,

Ardına bakmazdı bu can, gözünü bile kırpmazdı.
Ömrümü bir kefen gibi sırtıma geçirir,
Gine senin uğruna, hiç düşünmeden harcardım.
Soranlara "değdi" derdim, canım yana yana gülümsedim.
Ama sen bilmezsin...

​Sahi, seni unutmaya ömrüm yeter mi?
Bir şarkı başlar aniden, tam göğsümün ortasında,
Anason kokulu akşamlarda adını fısıldar rüzgar.
"Bitti" deriz ya hani, dile kolay...
Ama kalbe anlatamıyor insan dökülen yaprakları.