Ne Hale Getirdin Beni Şiiri - Töre Hanım

​Gözlerimdeki o ufak hüzne bile dayanamazdın,
Saçıma rüzgar değse esirgerdin beni dünyadan.
"Kıyamam" demişsin bak...
Şimdi bu cümlenin soğuk gölgesinde,
Bir yabancı gibi seyrediyorum bıraktığın harabeyi.
​Sahi, kıyamadığın ben miydim,
Yoksa o sahte şefkatin miydi aynadaki?
Bak ne hale getirdin beni;
Gülüşümü çaldın, rengimi soldurdun,
Bir zamanlar can bulduğum ellerinle
Beni bu karanlığın ortasında dımdızlak koydun.
​Sözlerin hala kulaklarımda taptaze bir yara,
"Kıyamam" diyerek kıydın en ince yerimden.
Meğer en büyük darbeyi saklarmış insan,
Sarıp sarmaladığı, esirgediği o yürekten.
​Şimdi hangi köşe başında arasam eski beni?
Hangi aynaya baksam yüzüm yabancı.
İçimde bir yerlerde upuzun bir gece başladı,
Söndürdün ışıkları, bitti o çocuksu sancı.
​Artık ne bende o eski heves var,
Ne de sende beni iyileştirecek o büyü.
Geriye sadece unuttuğun bir enkaz bıraktın,
Bir de arkana bakmadan gittiğin o günkü yürüyüşü.
​Gözün aydın sevgili,
Sakındığın, kıyamadığın o can,
Şimdi darmadağın, şimdi paramparça...
Bak eserine,
Ne hale getirdin beni.