Gökhan Oflazoğlu Şiirleri - Şair Gökhan ...

Zihin de oluşmuş bir kesinliğin,
- her nasılsa - dayatmasıyla,
engellenir ağır aksak ilerleyen,
böyle bir yaşamanın sofrasında,
pırıltılar solar, kendine ziyan,
Kurtulmaktır sana düşen, enfes

Ah, o eksik parçan, dolaşır çevreninde,
açıp gözünü baksan, yaklaşır özlemine.
Sana en uygunudur, ta içerden bakarsan.
Bulursan hiç kaçırma, yakala saçlarından,
eğer rüzgar eserse, sevinmeye doyarsın,
duyulur seslerinde, kendine alışır da,

Sesle gelen hesaplanamazın kapalı
akışı, dal kıran baharlarda uçan
sessizliğe giriş, açık olanın vardığı
güneş, sonsuz yadsımanın bittiği,
uçuk duyuş, gir de zamana, geçip
gideni kavra ve yenilmeyelim artık,

Mümkünüm ve imkansız, aynı yapıda
beraber varolurum, işte aksayan yanım,
çelişkiye kurban olurum. Bir öyküyü hep
beraber söylerdik, hem dinlemez, hem
devam ederdik, bu ayartan tuzak, öyle
cazip çekerdi, atılır ve yüzgeri, zevk ve

İkilik hayatı cümbüş yapar.
Çelişki içimizden akar.
Ben sana düşman,
sen kime hayran.
Düşünceler aramızı açar.
Tutunsak bir dala, kopar.

Bütünlük bana aittir, size
dilim dilim veririm, bir şeyde
çok güçlü olursun bazen, bir
bir başka yerde, baş aşağı
düşerken. Bu düşüp, kalkma
eğlencesinde, en talihlisi, zevk

Gözlerden damlayan ışıkları toplasan, bir çağ daha
açılır, girilirdi her kapıdan, yerde kaldı yazık, ve yükseldi
karanlık, bugün bekleyen düş yarın açılır diye, ertelendi
umudun billur parçaları darmadağın, bir el toplar belki
unutulanı. Herkes kendinle başlar, ve biter kendince,
görülen aralıkta kalanları taşısa öteye, bir göz daha

Çeşitlilik fermandır, hangi patikalarda kaybolur,
sana kalan zamandır, takibini aksatan, elden
yavaşça kayandır, sıkı izlediğin nedir, sana çelme
takandır, düşmeden yola devam, arzulanan fermandır.

Küşküsüz ne yaptığını bilirsin,
ama, bildiğin bilmen gerekenin
hep çok azıdır. Bu kadar kapsamlı
bir varoluşta, göl, ummanın elinde
oyuncak, karanlık bir gecede yol
alınacak, ışık az, eller fener olmuş.

Ve kalçalarından dökülür
arzularımız bir kadının.
Kasıklarımızda algılarız
cinsimizi beynimizin yardımıyla.
Yaşarız kanımızda ve aşk bilinmezi
ilk böyle filizlenir damarlarımızda;