Gökhan Oflazoğlu Şiirleri - Şair Gökhan ...

Odalar haindir,
öldüren.
Odalar basınçtır,
gözlere vuran.
Odalar güçlüdür,
zincire vuran.

Bir ölüm güncesidir yaşam,
sabah, akşam beklenen.
Günler eylem içinde yiter,
karanlık iner derken,
düşünceler doluşur beyine
ve kavrar içerden.

Kımıl kımıl bir düşüncenin, aykırı sabahları,
sen ne söylersen söyle, bu onun korunakları,
dağılan sessizlik, barınılmayan ve uzak,
kendine katlan, bir perde açılır içine, varolmayan,
duyulmaz ışıkların ezgisi sarmış, bırak ellerine,
tutunmasan da olur artık.

Birkaç seyyahtık satırlar arasında,
nadir bir elması arardık aynının
aynasında, birden heyecanlandık,
sonunda bulduk sandık, daha
anlatılacaklar vardı, mutluluğa
adandık, kendi cennetimizi kurardık,

Apaçıklığında kırılır saf neşe,
kalır ölgün birikintisi sızıntının,
dönüşür gri tonlara, kapatır
kapısını gövde kımıl kımıl
emen dalgayı. Şaşırmış;
ilk kez duyar gibi, uğul uğul

Haz uçurumlarında
enerji birikir;
sıçrar benliğimiz,
bir yanda tükenir.

İşte bu gel-git akıntısında,

Teslim olduğun ayrıksı zaman, görür,
nefessiz kalmışsan, bir öğüt gibi üstünde,
salınan, gerçeğin olmaz hiçbir zaman.
O gelir, anlamadan, olay, senden bağımsız
ve seninle her zaman.

Tedirgin, ürkek, yadırgamış,
elimde alevsiz bir meşale,
kılavuzsuz ilerliyorum,
karanlık gecede.
Her yanım ürperiyor,
korkuya direniyorum.

Bir ölü soğumakta, perde perde, artık nefes
almıyor, geceden de ilerde.

Herkes cesedini taşıyabilse, ortada kalmazdı
başaklar, rüzgarlar koparamaz, beslerdi,
topraklar. Gün yeniden doğar, yol uzar,

Dolanırdım yeryüzünü ayrıntılarda,
bunu hiç bilmezdiniz, gizil bir keyfin
bulanıklığında, çılgınım nasılsa, belki
anlamazdınız bu karanlık sahneyi,
tekrar oynanır zamanında, acele
etmeseniz, gelecek ağrısı bir yanında,