Gökhan Oflazoğlu Şiirleri - Şair Gökhan ...

Gözlerim kapanmakta ağır ağır
bir sen geçersin rüya gibi
bir su içimde. Nerde kaldık,
şimdi neyi anlatır su. Gönlüm
karanlık bir mahzende esir.
Çıkart giysilerini ıslan biraz,

Bir kez yaralarsa estetik, onulmaz ortamında,
hep bir eksik, kabaran sularında erirdik.
Ağır aksak ilerlerdi bulutlar, ansızın yağmur
bırakırlar, kopuk bağlantıları onar, yürü git,
kurduğun yollar, dağın ardında sonlanırlar.
Hep o tartıştığın, var, zaman zincirini kırar.

Buket'e

Ayak seslerini duymadım,
içeri nasıl girdi.
Ayarlamadı hiçbirşeyi,
kendi gibiydi.

Tehlike olanak da olur elbette,
akıl yönünü yitirmezse.
Birbirimizin yüreğinden beslensek,
aymazlık eşlik etmese.
Yönümüzü içerden bulsak,
dar söylemlerden kurtulsak.

Her masum canın önemi tarihin kayıtsızlığında
yoksanır görünse de bilinir bir yerlerde. Bizden öte.
Kuşbakışı baktığın dünya varlığı infaz eder, arada
kaynayanın acısı çıkar o yerlerde.

Eğer bir medeniyet olacaksa, saf ruhun egemenliği,

Bir kıyas duyulan, hissedilen,
böyle istenmeyen gibi.
Nereye götürsen hep bu
kıyas ezecek beni. Affet,
ben de senin gibi tek ve hür
olmak istedim, mümkün

Bakın kural çoktan dağıldı, hiç anlamadığın
ayakta duramaz, dahası, sağa sola saçtığın
kural olup boynuna dolanırdı.

Bu gökyüzünde sayılar cümle kurar, kuralın
tekrar toplanıp, seni anlatır, artık dağıttıklarına

Belki de biter hayat kargaşa durunca,
mukavemet hayal olunca.
Gerilim de açar devingen güller,
renk renk yeşillenir dallar,
zengin kokular salar.

Sonsuz imkanlar denizinde kendini açan,
gün be gün farklılaşır devran, aynı kalıp
özünde, daha nice salınımlarda akıl boğan,
sıçrama burdan, o imkanlar ki nihayetsiz,
insanı destan yapar, ne anlatsan kifayetsiz.
Daha önümüze neler çıkar, bir bir açılılp

Bugün cumartesi yarın pazar,
ben kendi çevrenimde dönenir
dururum. İçimden geçenleri
söylesem gecenin çarmıhında
vurulurum. Kimse zaten dinlemez,
boşuna avunurum. Bir yalan bir