Gidişin Adı Aşk Değil Şiiri - Ali Saye

Sana git dedim,
evet…
Bu bir vazgeçiş değildi,
bu bir hayatta kalma çabasıydı.
Çünkü bazı sevdalar
insanı büyütür,
yavaş yavaş eksiltir.

orada susmayı öğrenmeden önce,
sonra suskunluğun sırrını söylediğini fark etmiştin.
Gülüşlerimi sakladım,
kırılmasın diye değil,
sen fark etme diye.
Sevdiğim adamın yanında
saklamak zorundayım ben.

İnsan sevdiğiyle güzelleşir derler,
ayna dost olur,
gözler parlar,
kalp hafifler…
Ben senin yanında soldum.
Bir gül adası gibiyim,
dışarıdan bakıldığında cennet,
içinde tek bir ziyaretçisi olmayan.

Seni seviyorum,
aynı yaraya her gün yeniden dokunmaktı.
“Geçer” dedim,
“Düzelir” dedim,
“Bir gün beni de anladın” dedim.
Ama bazı insanlar
anlayamazlar,
sadece alışmak isterler.

Ben alışamadım.
Canımın yanmasına alışamadım.
Sevgi adı altında
incinmeye razı olamadım.
O yüzden “git” dedim,
ama kalbim “kal” diye bağırıyordu.

Şimdi arıyorum kendime geceleri,
sessizliğin en ağır saatinde:
Yeniden gel desem gelir misin?
Bu kez kırmadan,
bu kez kaçmadan,
bu kez yaralarımı suç gibi yüzüme vurmadan…

Yeniden sever yanlış beni?
Daha az güçlü,
daha çok yorgun halimle.
Her şeyi sevebilen,
ama artık kendinden de vazgeçmeyen halimle.

Yeniden düzenlemeyi sürdürebiliyor musunuz?
Sadece tutmak için değil,
bırakmak için.
Düştüğümde çıkarmak için değil,
düşmemi önlemek için.

Bil ki,
ben seni hayatta ilerletebilirim...
Ama bu kez başaramayanlar değil.
Birlikte iyileşerek,
birlikte susarak,
birlikte güçlenerek.

Eğer yeniden geleceksen,
beni eskisi gibi bulamayacaksın.
Daha temkinliyim,
daha sessizim,
ama daha gerçeğim.
Ve eğer gideceksen yine,
bu kez ben Kanmam.

Çünkü bazı gidişler
sevdanın değil,
insanın kendine verdiği sözlerdir.