KONUŞMADAN ÖLDÜRMEK
Bazı adamlar,
ellerini hiç kaldırmaz...
bilirler;
en derin yaralar,
Yanıyor yüreğim, kor gibi hâlâ;
Üstünü küllerle örttüm sanmıştım...
Oysa bir nefesin yetti bak,
İçimde yeniden alev aldı adın.
"Unuttum" dediğim her an,
Kozadan Kalan
Sen hiç ipek böceği gibi
kendi kozanı yarıp çıkarken
ardında bıraktığın karanlığa dönüp baktın mı?
“Sonra ne olurum?” diye değil,
KULAKLIK
Kulaklığımı taktım bu gece...
Dışarıdaki dünya sustu,
ama içimdeki sen,
sesini biraz daha yükseltti.
Küllerle Yaşamak
Ateş oldun içimde, yaktın beni,
savurdum küllerini… kaldım ortasında hayatın.
Bir ekmek aldım akşamüstü, yarısını yedim,
yarısı sana kaldı… gelmeyeceğini bile bile.
Bir kumru düşün;
Sessizliğin en ince yerinde yuva kuran...
Gürültüye değil, kalbe konan bir kuş o;
Çünkü aşk dediğin, bağırarak değil,
Susarak büyür bazen.
KURBAN BAYRAMI
Bir sabah iner sessizliğe bürünmüş gökyüzü,
tekbirler dolaşır rüzgârın damarlarında.
Kurban Bayramı…
bir gönül kırığının tam ortasına düşen merhamet gibi.
KURSAĞIMDA KALDI
Ben seni severken
hayatın bana biraz olsun
güzel davranacağını sanmıştım.
KURŞUN
Kurşun dediğin, Sadece bedeni deler sanırlar... Oysa en derin yarayı, Sevdiğinin susuşu açar.
Bir kurşunla ölmez insan, Ama bir "git" sözüyle Defalarca toprağa düşer.
Ben sana hedef olmadım, Yüreğimi açtım. Sen ise tetiği çekmedin belki, Ama sessizliğin, Bütün mermilerden ağırdı.
KUZEY YILDIZI
Gecenin en karanlık yerinde
bir ışık aradım kendime,
şehirler sustu, yollar kayboldu,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!