Gece Gözlü Şiirleri - Şair Gece Gözlü

HEPSİ YALAN MIYDI?

Hani beni çok sevmiştin... Öyle dememiş miydin? "Gözlerin, ömrümün en güzel sabahı." diye ellerimi avuçlarının içine almamış mıydın?

Şimdi söyle... Bana gelen bütün kapıları kilitlerken, beni hangi yalnızlığa emanet ettin?

Her Nefeste Sen

Bir seni düşündüm yine,
yaktım sigaramı en derinden—
ateşi değil, kalbimi tuttum ucunda,
her kıvılcımda adın yandı sessizce.

​Hasretimi bıraktım eşiğine;
İster buyur et içeri, ister uğurla...
Ruhumu serdim yanına;
İster şad et gönlümü, ister sür yaban ellere.
​Ellerimi uzattım boşluğa;

​Kendinde kal, kalbini çalsın aşk;
Ben artık sana değil, suskunluğa yakınım.
Hatıran sende kalsın, içinde saklansın,
Ben anılarından bile usulca çekildim.
​Yollarımız ayrıldı bir akşam vakti;

Hoş Bir Gündü

Hoş bir gündü seninle geçirdiğimiz o vakit…
Gökyüzü bile başka mavi,
Rüzgâr bile başka latif eserdi.
Sanki cihan,

İçimde Kalan

Bir akşamüstü çöktü içime sessizce,
Adını söylemeden anladım yine seni.
Rüzgâr bile dokunmaya kıyamazken saçlarına,
Ben bir ömür savruldum düşlerinde gizli.

​Özür diliyorum bugün içimdeki çocuktan,
En çok da sustuğum, yutkunduğum o yerlerden...
Ağlamamak için kendimi zorlayıp,
Gülmeyi bir maske gibi kuşandığım günlerden.
​Sen koşmak isterdin, ben "dur" dedim;

​İçimdeki çocuk zamansız ağlıyor;
Ne saat tanıyor artık, ne bir takvim...
Gecenin ortasında ansızın uyanıp,
Adını koyamadığı o boşluğa sarılıyor.
​Bir oyuncak kırığı gibi kalmış umutlar,

​"Hapishane" dediler;
Dört duvar, demir kapı, mühürlü geceler...
Oysa kimse görmedi ruhumda yükselen
Sessiz ve ömürlük zindanları.
​Ben seni sevdim—

İçimde Kimsenin Bilmediği Savaş

İnsan, alışamadıklarıyla yaşamak zorunda kalır bazen... Ne kadar kaçsa da, ne kadar unutmaya çalışsa da, bir şeyler kalır içinde.
Kime gitsen anlatamadığın kırgınlıklar vardır. Dilin varmaz söylemeye.
ne söylesen;
"Geçer..." derler. "Düzelir..." derler. "Takma kafana..." derler.