Gece Gözlü Şiirleri - Şair Gece Gözlü

Evin mi Yok

Evin mi yok…
öyleyse neden
her gece aklıma geliyorsun?
Bir insanın evi olmaz da

​Feleğin elinden doldurdum bu testi;
Her yudumda biraz daha eksildim.
Aşk dedikleri, meğer...
İnsanın kendinden sessizce vazgeçmesiymiş.
​Ayrıldık sevgili.

GAR

Bir gar istasyonunda bekliyorum seni...
Ne ilk trenin telaşı var üzerimde,
ne son trenin korkusu.
Ben, vakti değil;

​Unutulmadan ayrılığın izleri,
Sana bir şiir daha borçluyum...
Sen gideli beri ey gece gözlüm,
Arşınladım durdum acı yolları.
İçli ezgiler ezdi yüreğimi;

​Gecenin kemanı çalıyor içimde;
Telleri isminle titriyor.
Karanlık çökmüş omzuma,
Sessizce seni fısıldıyor.
​Doyasıya ağladım bu gece;

​Gecenin sessizliğinde, bir adın yankı olur;
Rüzgârın taşıdığı her nefeste izin bulunur.
Kalbimde ağır ağır büyürken o eski sızı,
Ruhumda yarım kalmış bir cümlenin kırık izi...
​Sakladım her anının o kederli tortusunu,

​Işıklar yanar gecenin kalbinde,
Nefes alır lunapark; renk renk, hevesle...
Elimi tutarsın, dünya yavaşlar;
Kalbimiz, göğsümüzde çarpan bir dönme dolap.
​Atlıkarıncalar döner saçlarında,

​Geceye ağ atmak gibiydi özlemin;
Bir yanı ümit, bir yanı sabır...
Karanlığın bağrında beklemekti seni,
Dalgaların dilinden adını sağmak.
​Her yıldız bir ihtimaldi o gece,

​Bir martının kanadında gel sevdiğim,
Bir serçenin gözyaşından tanıdım seni.
Rüzgâr adını fısıldadı geceme;
Suskunluğumda çoğaldın, içime sığmadın.
​Bir şehir yıkıldı ardından,

Geceyi Taşıyan Dua

Allah’ım… Her gece sancıyla uyanmak Bir insanın kaderi olmamalı. Göğsümün tam ortasında Adını bilmediğim bir ağırlık var; Ne uyku alıyor beni içine, Ne sabah hafifletiyor içimi.

Dayanılmaz… Sevda ateşinde yanmak dayanılmaz. Bir yüzü unutamadan yaşamak, Her nefeste biraz daha eksilmek, Her hatırada yeniden yıkılmak…
Darladı beni bu dünya Allah’ım. Duvarlar üstüme geliyor geceleri.