Hepsi yalan mıydı Şiiri - Gece Gözlü

HEPSİ YALAN MIYDI?

Hani beni çok sevmiştin... Öyle dememiş miydin? "Gözlerin, ömrümün en güzel sabahı." diye ellerimi avuçlarının içine almamış mıydın?

Şimdi söyle... Bana gelen bütün kapıları kilitlerken, beni hangi yalnızlığa emanet ettin?
Ben hâlâ eski resimlerimize bakmadan duramıyorum.

Her fotoğrafta, bir ömür süreceğine inandığım gülüşün var. Meğer en kısa kalan şey, sonsuz sandığım mutlulukmuş.
Adını her gece sayıklıyorum. Yastığım biliyor bunu, duvarlar biliyor, sessizlik bile biliyor... Bir tek sen duymuyorsun.

Kimsesiz sokaklarda yürürken her adımda seni arıyorum. Sanki birazdan karşıma çıkacak ve "Geç kaldım sevgilim." diyeceksin. biliyorum... artık geri dönüşü yok.
Hani ben canındım? Hani "Sensiz yaşayamam." diyordun?

Şimdi bensiz yaşayabiliyorsan, o sözlerin hangi gerçeğe aitti?
biliyor musun...
Sen beni terk etmedin sadece... Sen beni katlettin.
Bir kurşunla değil, bir bıçakla değil... Her gün eksilen sevginle, her sustuğunda biraz daha öldürdün beni.

Bir zamanlar "canım" dediğin kadının, canını en çok sen yaktın.
Şimdi aynaya baktığımda, gözlerimde senin bıraktığın koca bir enkaz görüyorum. Gülüşüm senden önce öldü, umutlarım ise adını son kez dile getirdi gece.

Meğer insan, en çok sevdiği tarafından katledilirmiş. Kan akmadan, çığlık duyulmadan, yalnızca kalbi paramparça edilerek...

Ben sana bir ömür verdim, sen bana ömür boyu dinmeyecek bir yara bıraktın.
Bir gün adımı hatırlarsan, beni gözyaşlarımla değil, sana delicesine inanmış o yorgun kalbimle hatırla.

eğer bir gece vicdanın kapını çalarsa, bil ki o gelen ben değilim... Ben çoktan, seni severken öldüm.

sen, beni kaybetmedin sadece...
Sen beni yaşarken katlettin.