1 nisan son şaka Şiiri - Gece Gözlü

​Sabah uyandım, ekranda tek bir bildirim:
"Bilmiyorsun ama bugün her şey değişecek."
Kalbim hızlandı, kimdi bu, ne demekti?
Altında kısa bir not: "Ciddiyim."
​Pencereyi açtım; sokak durgun ama yabancı,
Sanki herkes bir sırrı fısıldıyor, ben hariç.
Arkadaşımı aradım, sesi titrek ve ince:
— "Sen... o mesajı aldın mı?"
— "Evet," dedim, boğazım düğüm düğüm.
Bir sessizlik oldu... ve hat kesildi birden.
​Fırladım dışarı, adımlarım birbirine dolandı,
Dünya bir dekormuş da her an yıkılacak gibi.
Cebimde bir not buldum, yabancı bir elden:
"Gerçeği görmek istiyorsan, aynaya bak."
​Koştum en yakın cama, yüzüme diktim gözlerimi;
Solgun çehremde tuhaf, eğreti bir gülümseme...
O an koptu arkamdan o devasa alkış tufanı!
Dostlar, komşular, tanıdık tanımadık herkes;
Kahkahalar yükseldi gökyüzüne kadar:
"1 NİSAN!"
​Duraksadım... ve ben de bıraktım kendimi,
Kalbim hâlâ hızlıydı ama yükü hafiflemişti.
Anladım o an; en büyük şaka,
Korkunun kıyısından tutup insanı gülümsetmekmiş.
​Telefon tekrar titredi, aynı karanlık numara:
"Daha bitmedi..."
Kaşlarım çatıldı, bu kadarı da fazlaydı artık:
"Tamam," dedim, "şaka bitti, anladık!"
Ama yanıt kısa ve soğuktu:
"Gerçek, şimdi başlıyor."
​Etrafıma baktım; kimse yoktu bu kez,
Az önce gülen yüzler, sanki hiç olmamış...
Rüzgâr usulca geçti omzumdan,
İçime ince, buz gibi bir ürperti bıraktı.
Kaldırım boş, sokak sessiz, her yer tertemiz;
Sanki zaman geri sarılmış, ben açıkta kalmışım.
​Ekran son kez aydınlandı:
"Şaka sandığın her şey... ya gerçekse?"
Yutkundum. Gülmek istedim ama sesim çıkmadı,
İlk defa bir "Nisan" bu kadar ağır geldi.
​Tam o anda, omzuma bir el dokundu—
Dehşetle döndüm... yine o aynı kahkaha!
Arkadaşım iki büklüm, gözlerinden yaş geliyor:
— "Yüzüne baksana! Hâlâ inanıyorsun ya!"
​Bir an durdum... ve bu kez en derinden güldüm.
"Tamam," dedim, "bu sefer siz kazandınız."
Akşam çöktü, her şey usulca yerine oturdu,
Şakalar dindi, hayat ritmine döndü.
​Ama yatarken son bir mesaj daha düştü:
"Bu sefer şaka değil... iyi geceler. :)"
​Ekrana baktım, karanlığa gülümsedim,
Ve fısıldadım geceye:
"1 Nisan geçti... ama sen yine de,
fazla ciddiye alma bu hayatı."