Fatih İlhan Şiirleri - Şair Fatih İlhan

Kabiliyetler sende, aş sınırlarını aş, aş aşabildiğince;
Kaybolmazsın; her yer, nereye varsan, baştan hemen önce

Umeyra !
Kapındayım,
En ağır günahlarım yorgun omuzlarımda,
Gecenin koynunda sırrımı fısıldıyorum meleklere usulca,
Sonra nedense savrulur her şey soluksuz imbatlarla.

Umeyra !
Kapındayım,
Uzak kervanlardan sorma adsız adımı;
Ben bile unuttum neydi ismimi, cismimi...
Bulmak istersen eğer benden özge beni,
Aynalara bak yalan söylemez gözlerinin yeşili.

Bugün takvimler günlerden sen diyor,
Saatler yine seni, sen geçe de duruyor.
Asırlar hep senin türkünü söyledi, söylüyor;
Ezelden beri her ŞEN, sen sen.. diye inliyor.

Bugün de ıslak toprak yine sen kokuyor,

Unutmak, hele de unutamamak ne acı!
Yaradan, “nisyan” sıfatı ile vermiş ilacı.
Densizce edilen söz, ne acı!
Hâlim sana havale her şen'in yaratıcısı.

Söz söyleyemez, onsuz ümmidir dilim;
Yazamaz, bîçare kalır tutmayan elim.
Evvelce şiir/nesir nedir? bilmezdim;
Yaz dedi ilm-i sonsuz ustam benim.

Güneşi boğmaya gitti, güneşte boğulan Husayn;
Kanmak istiyorsanız güneş içerek susayın.

Yeni ufuklar belirir hep, kaybolan her ufkun ardında;
Güneş doğar... Karanlık eller olsa da karanlık hesapta.

Deniz ortasında çöl yangını, .... yüreğim;
Ateşini yakamozdan alır ıslak ayaklarım.
Ben bir dev cüceyim, yıldızlara uzanır başım;
Hiçbir rüzigâr dağıtamaz, doğuştan örülü kakülüm.

Gece, yıldızlar bir başka benim yaylamda,
Havası hala taze kokmakta burnumda.
... yağı hala şifa verir mi yaraya?
Yine salça-yoğurt sürülmekte midir yanığa?

Tadını korur mu göze, başında çay demlediğim sular?

Ne de çok yemin eder olduk, her var’a yok’a;
Bilinçli yemin, koruyana namustur, oysa.