Onun ile dar mekanı, kısıtlı zamanı aşmak;
Ebediyet iksiri ile sonsuzluğa kavuşmak.
Ölüm, kadrini bilene ne büyük bayram;
Ne güzel, o bayramdan sonraki seyran.
Hak bu, değişmez; her kim inanıyorsa dine,
Gerçek kurtuluş; ölüm var, bunu herkes bile.
Ölüm hak; hiç şüphesiz öleceğiz muhakkak.
Yâ Rab, ne olur, o anda sen yardım et kat kat.
Mayıs/2026
Hakk’ın hatırı her şeyin üstü, en üstü...;
Yaratılmadı henüz, madenî yapılması için büstü.
Kalbi aydınlatır O’nun nurunun nuru;
Silinmez, onsuz kalbin pası, kurumu.
Sanma ki insanı gam-ı dert ağlatır,
Gurbette bir çift sabi-i masum ağlatır.
Yolunu bekleyen yaşlı göz ağlatır,
Sebepler yumak yumak, iç içe dolaşık;
Kula kapalı, sadece ilm-i muhite açık.
Bu gün yine yalnızım,
karanlık bir odada ıssızım
Duvarda eskimiş tozlu bir resim,
Ve pencerede beni izleyen aksim
Konuşuyorum kimsecikler olmadan
Zayi olacak her şen, bidayetten nihayete ilmek ilmek;
En büyük hidayet hakkı hak, bâtılı bâtıl bilmek.
Hiçbir şey tesadüf değil; her şen yerli yerinde,
İmdat eyler; görünmez eller, görünenin ötesinde.
Yâr dan da öte yâr var; gönderen ‘O’, sen yeter ki iste
Gelir, gelir… heceleme tek tek ismi; ‘--ZIR’ sız ‘HI’ de




-
Gokhan Gunduz
Tüm YorumlarŞiirlerinde derin bir tefekkür ve anlamlandırma var. Değer verilecek olana yönelme duygusu. Kısa ve öz. Tebrikler