Şiir; edebiyatımızda duygu, düşünce, hayal, inanç gibi yüce değerlerin; kimi zaman bir dua, kimi zaman bir isyan, kimi zaman da aşkın ve hakikatin sesi soluğu olmuş; bir sanat türünden öte, bir milletin kültürü, hafızası, ruhu ve iç sesidir. Kadimden bu yana nice kametler bu sesi terennüm etmiş, bu ulvi çatkıya tuğla koymuş, harç eklemiş hasılı emek sarf edegelmiş tüm değerlere hiç şüphesiz teşekkür borçluyum.
Şair olmak ne mümkün… Bu konuda ne bir iddia ne de bir hevesim var. Benimkisi; ruhumda iz bırakan okuduklarım, gözlemlerim ve izleni ...
Vur, paslı kapıların tokmağına, bir bir acananın olmaz;
Rahmet kapısı, açık kapı, gir içeri bir soranın olmaz.
Bitmez hazineleri var, al ne alırsan al, azalmaz;
Gani-i mutlaktır “O”, kapısından boş dönen olmaz.
İlahi! senin muradından hiç sual olmaz;
Her işte türlü hikmetin vardırda, akıl ermez.
Nihayet, inayetin olmazsa tek olmaz;
Zira! terazi küçük, bu yükü kaldırmaz.
1-
İki hece var lâl dilimde, üçüncüsü yok;
Allah ve Resul’den başka, gerçek dost yok.
(1998)
2-
Türlü zahmetler içinde karnında gezdirdin,
Ne zaman ağlasam hemen emzirdin.
Bin bir naz ile hep sırtında gezdirdin;
Ana başa taç, kalbe ilaç imiş.
İlahi merhametin tecelli etmiş nüvesi,
Unut! ne saray, ne taç, ne sorguç, …, ne nam-ı şan.
Belh ne ki? asıl sultanlık, ....dosta vasıl olmak.
İbrahim, herkes dedikodunu yapsın dursun aşkının;
Asıl aşk, olmazlar içinde aklı çatlatmak.
Yön yön çevrelemiş; melal sessizliğinde beni izleyen aksim,
Uyarma ki, hüzünlü sukutuyla aynada rahat etsin kalbim.
İhtiyarladın diyor bana aynalar;
Her ne yöne baksam.
Kaderim mi? Kırışık çizgiler,
Yüzümü çizen ressam.
Hakikatin aksi sende kaç para,
Ben, kimsesizler kimsesiyim,
Celladına gülümser nefsim.
Yokluğa hüküm giymiş,
Aynada yansıyan aksim.
Her nesnenin aksi sende renk cümbüşü, boyut boyut;
İç içe geçmiş esrar, yansımalarsa; soyut soyut.
-
Gokhan Gunduz
Tüm YorumlarŞiirlerinde derin bir tefekkür ve anlamlandırma var. Değer verilecek olana yönelme duygusu. Kısa ve öz. Tebrikler