Fatih İlhan Şiirleri - Şair Fatih İlhan

1-
Zor zamanda mağarada sâdık arkadaş;
Nerede ezilen biri var, hemen yanında gardaş.

2-
Sual: “O, Miraç’ta Allah ile konuştum diyor;

1-
Elhak, son elçi O; önceden müjdelenen.
Olsaydı bir sonraki, ancak sen olurdun denen.

2-
Müşriklere karşı hicrette tek başına,

İnsan geldik; insanca yaşa, insan gitmeye bak;
Dünya bir tarla; kötülükte ne ! iyilik ekmeye bak.

Adem ile başladı bitmeyen çileli hicretim;
Nefse yenilince içten de içe yöneldim.
Cennetten sonra kaç kez öldüm, öldürüldüm...
Rahm-ı maderde ilk annemle dirildim
Rahm-ı maderde ilk annemde dirildim

Şaşkın hülyalarda avare, hep dalgın dalgın;
Söylediğini yaşamadan ölmezmiş insan.
Bütün zıtlar ahenkte, şaşmaz aynı simetriden
Yokluk, en büyük varlık demeden olmazmış insan.

İsimler, yüzler, sesler, tenler… hep ayrı;
Yıkılası “benler”, değişmez nedense hep aynı.

Dört taraftan çevrili, uçsuz bucaksız, dipsiz bir kuyu;
Temiz ruhların cirit attığı sonsuz bir nur havuzu.

2021

Kabir; mutlak geçit, dar koridor, menzili uzun,
Korkarım karanlıklardan, çocuk ruhum daralmasın,
Varsın inanmayanlar inanmaya dursun,
Yâ Rab!, kabirde sen yardım et ne olursun.

Her şeyin herc'ü merç içinde dağılıp saçıldığı an,

Yüreğim yangın yeri, harı nasıl sönecek;
Korkarım ki nâr, o har içinde sön (e) cek.

Burnunu göremeyen göz; sonsuzluk orada, kalbe yapış;
Dipsiz kuyu sanma fezâyı, yıldızlar arası hepsi bir karış.