Fatih İlhan Şiirleri - Şair Fatih İlhan

Olduran’ın “Ol” emrinin mukaddes nüvesi,
Atılmadan tutulmuş biricik, mârifetli nütfesi;
Zıtlıkların raks ettiği kabiliyetler ülkesi,
Kurtuluşu tek: O da yaratılış gayesi.

Kınalı Azerbaycan, öz be öz gardaşım,
Türk’üm; sen oldun hep sırdaşım, gönüldaşım...
Sana yardım etmek elbet benim tek muradım.

Söyle, Türk’ün Türk’ten başka olur mu dostu?
İnanmamak gerek elin hısımlığına doğrusu.

1-
Zor zamanda mağarada sâdık arkadaş;
Nerede ezilen biri var, hemen yanında gardaş.

2-
Sual: “O, Miraç’ta Allah ile konuştum diyor;

1-
Elhak, son elçi O; önceden müjdelenen.
Olsaydı bir sonraki, ancak sen olurdun denen.

2-
Müşriklere karşı hicrette tek başına,

İnsan geldik; insanca yaşa, insan gitmeye bak;
Dünya bir tarla; kötülükte ne ! iyilik ekmeye bak.

Adem ile başladı bitmeyen çileli hicretim;
Nefse yenilince içten de içe yöneldim.
Cennetten sonra kaç kez öldüm, öldürüldüm...
Rahm-ı maderde ilk annemle dirildim
Rahm-ı maderde ilk annemde dirildim

Şaşkın hülyalarda avare, hep dalgın dalgın;
Söylediğini yaşamadan ölmezmiş insan.
Bütün zıtlar ahenkte, şaşmaz aynı simetriden
Yokluk, en büyük varlık demeden olmazmış insan.

İsimler, yüzler, sesler, tenler… hep ayrı;
Yıkılası “benler”, değişmez nedense hep aynı.

Dört taraftan çevrili, uçsuz bucaksız, dipsiz bir kuyu;
Temiz ruhların cirit attığı sonsuz bir nur havuzu.

2021

....
.....

Dünya bir durak; tamamdan eksikler ülkesi
Kabir de bir durak; dünyada âhiret köprüsü