Fatih İlhan Şiirleri - Şair Fatih İlhan

Ölürsem, hani olmaz ya, hepsi bir anlık… dönebilsem.
Varsa, hani olmaz ya, ardımdan sevinenlere gülsem.

Vecd içinde vuslata kavuşurken ebedî ruhum,
Varsa, hani olur ya, ardımdan dövünenlere gülsem.

Hayat, ruhu olgunlaştıran acılar pazarım;
Tarifsiz ne acılar gördü ağma gözlerim.
Ne VAR ’a yandım, ne YOK ’a sevinebildim;
Nerede olsam bir fazla, olmasam hep eksiğim.

Kalbim ha çatladı, ha çatlayacak;
................................darlanıyorum.

Sonsuzluk yüreğimde bir umman;
................................sığamıyorum.

Ben, ebed yolunda hiçliğin şairiyim;
Yüküm tartılamaz, azığım hiçliktir benim.

Acı hissetmez, ezelden nasırlı yanık yüreğim;
Ben ki Var eden’in yokluk hırkasını giyenlerdenim.

Sen ne büyüksün…!
Esmâsı, sıfatları olmadan anlaşılamayan;
Beyhude çabalaman…!
Azabın kalkmaz, boynunda halkası olan.

Gayb O’nundur; O’nun katında, tek O’na ait ancak.
Ahmaklık, uzak yerden câhilce O’na taş atmak.

İyilik yapanlara türlü müjde var rahmet kitabından;
Onlar ki Allah ve bildirdiklerine inanır hüşyâr kalbinden.

Duymazlar ! ağır kulaklı sağırlar, yok olası kibrinden;
Onlarda müjde var, müjde; azabın en hayırlısından.

Madden bir damla su, bir çiğnem et;
Hitab-ı kur'an, tek yolu ehli sünnet.

Olduran’ın “Ol” emrinin mukaddes nüvesi,
Atılmadan tutulmuş biricik, mârifetli nütfesi;
Zıtlıkların raks ettiği kabiliyetler ülkesi,
Kurtuluşu tek: O da yaratılış gayesi.

Kınalı Azerbaycan, öz be öz gardaşım,
Türk’üm; sen oldun hep sırdaşım, gönüldaşım...
Sana yardım etmek elbet benim tek muradım.

Söyle, Türk’ün Türk’ten başka olur mu dostu?
İnanmamak gerek elin hısımlığına doğrusu.