Fatih İlhan Şiirleri - Şair Fatih İlhan

Bir elma ağacı vardı, kurumuş gitmiş;
Büyükler gidince bahçelerin neşesi solmuş.
Viran ellerde; sahipsiz, çocuklar çok değişmiş;
Tanınmıyor memleketim...

Köşe başlarında saygın çınarlar yok şimdi;

Değişiyor çevrem, güneş her doğup battıkça.
İhtiyarlamışsın anladım, mezar taşlarına baktıkça.
Büyük göç var; ahbapların çoğu o tarafta.
Haykıran bir ses mezar taşından: “Kurtuluş bu tarafta!”
..................................................... “Kurtuluş bu tarafta!”

İzin veren “Ol” emrinin sahibi ötelerden,
Bir parmak işareti ise sadece beklenen.
Ay’ın yarılması büyük mucize gerçekten,
Erdin mi sırrına onun, şaşkın adam?

Fahr-i Kâinat hutbe irad etmekte,

Mutluluğun resmi her daim, ilahi! aşk içinde;
Aşkın tarifimi, Abidin nakşettiğin resm içinde

Mutluluğun resmi her daim, ilahi aşk içinde;
Aşkın tarifimi, Üstad! nakşettiğin resm içinde.

Hiçliğin her yönüyle hiçlikte hiçe karıştığı;
Âşığın Maşuk ile konuştuğu andır: Namaz.

Dünyalığın dünyada dünyaya kapandığı;
Kulun kendinden geçtiği demdir: Namaz.

İnsanı inkâra götüren türlü neden vardır,
En önemlisi de üşene üşene kılınan namazdır.

2022

Cenaze namazı, mümin olana farz-ı kifâyedir amma,
Ötelerden kesin emir var: ….... namazını kılma.

Tatlı geldi, süslü dünya hayatı; unutuldu ölüm.
Doğuştan atılmaz tek sözlümüzdü; unutuldu ölüm.

Beynimi zonklatıyor ...tarifsiz sorular;
Ölümüm; nerede, ne zaman, nasıl...?
Bir garip bulmaca ki, çözümsüz sorular;
Ölümüm; nerede, ne zaman, nasıl...?

Hayat, ölüm ile uyanılan kısacık rüya;
Fani hayatta sonsuzluk yaşıyoruz, güya.