Fatih İlhan Şiirleri - Şair Fatih İlhan

Bu gün yine yalnızım,
karanlık bir odada ıssızım
Duvarda eskimiş tozlu bir resim,
Ve pencerede beni izleyen aksim

Konuşuyorum kimsecikler olmadan

Zayi olacak her şen, bidayetten nihayete ilmek ilmek;
En büyük hidayet hakkı hak, bâtılı bâtıl bilmek.

Hiçbir şey tesadüf değil; her şen yerli yerinde,
İmdat eyler; görünmez eller, görünenin ötesinde.
Yâr dan da öte yâr var; gönderen ‘O’, sen yeter ki iste
Gelir, gelir… heceleme tek tek ismi; ‘--ZIR’ sız ‘HI’ de

Nasırlanmış bir el, utanmaz bir yüz;
Çatılmış kaşlar, yaşarmaz bir göz.
Pislikten bulaşıktır densizce söz;
Allah’ım, o beni üzdü, sen onu üzme.
1996

Ağlamak için hıçkırığa boğulmalı mı?
Gülerken de bir insan ağlayamaz mı?

Zindan, çevremi saran hiçliğin kölesi;
Zindan, çilemin kesifleştiği arınma yeri.

Sıfat yok, makam yok; kemiyetsin, bir adın bile yok.
Bine kadar say; yok, yok.....
Güç yok, emir- kuvvet yok; kemiyetsin, bir selam bile yok.
Bine kadar say; yok, yok.....

Dilimde dua-ı sabır; gözümde gam-u yaş.
Rahmet, ya Mevlâ; hüccet yılını geçti yaş.
Beyhude geçmiş ömür, anladım yavaş yavaş.
En büyük sefer daim ....nefisle savaş.

Yüreğimde deli kısrağın doğum sancısı,
Ne anlar beni çilekeş fikrimin yabancısı.

2019

Zaman elde edilemez paha biçilemez bir hazine
Satın almakla elde etmek mümkün mü bi söyler
Gel bu hazineyi boş yere heder edip kaybetme

1994