Fatih İlhan Şiirleri - Şair Fatih İlhan

Söz söyleyemez, onsuz ümmidir dilim;
Yazamaz, bîçare kalır, tutmayan elim.
Evvelce şiir/nesir nedir? bilmezdim;
Yaz dedi ilm-i sonsuz ustam benim.

Güneşi boğmaya gitti, güneşte boğulan Husayn;
Kanmak istiyorsanız güneş içerek susayın.

Yeni ufuklar belirir hep, kaybolan her ufkun ardında;
Güneş doğar... Karanlık eller olsa da karanlık hesapta.

Deniz ortasında çöl yangını, yanık yüreğim;
Ateşini yakamozdan alır ıslak ayaklarım.
Ben bir dev cüceyim, yıldızlara uzanır başım;
Hangi rüzgâr dağıtır? doğuştan örülü kakülüm/saçım.

Gece, yıldızlar bir başka benim yaylamda,
Havası hala taze kokmakta burnumda.
... yağı hala şifa verir mi yaraya?
Yine salça-yoğurt sürülmekte midir yanığa?

Tadını korur mu göze, başında çay demlediğim sular?

Ne de çok yemin eder olduk, her var’a yok’a;
Bilinçli yemin, koruyana namustur, oysa.

Bu yollar uzar, bu yollar kıvrılıp gider;
Bu yollar nasıl olsa bir gün biter.
(6/5/1998)