Umeyra !
Kapındayım,
En ağır günahlarım yorgun omuzlarımda,
Gecenin koynunda sırrımı fısıldıyorum meleklere usulca,
Sonra nedense savrulur her şey soluksuz imbatlarla.
Umeyra!
Kapımdasın,
Bir kudsî nefes çağırır hep “gel, gel...” diye ötelerden,
Bilmem kaçıncı kez kurtarışım beni efsunlu gözlerinden.
Sonra nedense savrulur her şey lâl 'ü gevher sözlerinden.
Umeyra!
.....
Nisan/2026
Fatih İlhanKayıt Tarihi : 2.05.2026 15:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!