Ey İnsan Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ey insan bak kendine gör ki, hangi aynada saklısın
Kendini bir damla et ve kandan mı ibaret sanırsın
Görünende oyalanma, hakikat görünenden ötesidir.

Olsan da dağların sessizliği, okyanusların uğultusu
Sen ne topraksın ne de su.
Sen, bu ikisine can veren gizli bir sırrın ta kendisisin

Nice hakikat vardır ki, dillenince değerini kaybeder
Sır ruhun cevheridir paha biçilmez.
Sırrını her kula açma, dünya pazarı bil ki ucuzdur.

Sanma ki bir bedensin, beden görüntüde elbisendir.
Sanma ki yalnızsın, yürürsen dünya yürür peşinden
Yetimin gözyaşı, anne duası, sende yankılanır hepsi

Kendini aramayı bırakma çünkü arayan da sensin,
Aranan da sen, yol da sensin, yolcu da sen
Fakat yolun tamamını yürüyecek olan da bir tek sen

Yeryüzünde saray kursan vicdanından kaçamazsın
Ne küçült kendini, ne de yücel benliğini
Unutma aradığın hakikat sana senden daha yakın

Başkalarının seni övmesine aldanma ömrün anlamı
Senin ne kadar büyük olduğunda değil,
Başkalarının hayatına ne kadar dokunduğunda saklıdır.