Ey insan! Şiiri - Muhsin Yener

Güç bedenini yönetir,
beden yorulur bir gün,
kaslar çözülür, dizler titrer,
aynalar bile yüzüne yabancı bakar.

İnanç hafızayı yönetir,
unutulan bir çocukluk gibi
insan bazen kendini kaybeder
inandığı yalanların içinde.

Ama iman
İman başka bir ateştir.
Ne etten gelir, ne kemikten.
Ruhun karanlık kuyularında
Allah diye yankılanan
sessiz bir direniştir.

Bir adam düşün;
dünyayı sırtlamış gibi güçlü,
ama secde etmeyi bilmiyor.
Bir de yoksul bir ihtiyar düşün;
elleri titrek, gözleri mahzun,
fakat içinde
dağları yerinden oynatan bir teslimiyet var.

Ey insan!
Gücünle kibirlenme.
İnancınla övünme.
Çünkü beden toprağa,
hafıza zamana,
ama iman
yalnızca Hakk’a emanettir.