Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Ne bayramlar geldi geçti ömürden,
Bilmem iz bırakan hangisi kaldı?
Zamanlar yaşadık nurdan, kömürden;
Hayat elimizden çok şeyler aldı.

Kimisi sevindi kimi ağlarken,

KAPADIM.

Gönül defterimi çoktan kapadım,

Artık kalp yerine taş taşıyorum.

Kar Beklentileri...

Sen gel de ağarsın birgün yüzümüz,
Hüzün çöktü yine, karardı rûhum.
Ne yokuş bellidir, ne de düzümüz,
Yıldırımlar böldü, kanar mecruhum.

Servet olsa, gariptir bir yaştan sonra insan,
Yâr gider, evlat gider; ne ad kalır, ne de san.
Değişen adetlerle; gör herşey yerle yeksan,
Yâr gider, evlat gider; ne ad kalır, ne de san.

Büyük Hükümdârdı Abdülhâmit Hân;
Kalleş yahudiyi bilen, anlayan.
Demek Hitler gerek terbiye için,
Yahudi ırkını iyi tanıyan.

Gün gelir kollar sızlar, el sızlar, ayak sızlar,
Çareler sona erer, çağırır ayaksızlar.

Dört kolluya oturur, düşersin birgün yola,
Kimblir nerededir vereceğin ilk mola?

Eşekler, develer yol değiştirdi,
Kervanı sürdüler yaban ellere.
Düz, doğru bilirdim, tüm eğiştirdi,
Kervancı bir çağı verdi yellere.

Fırtınalar koptu, kopacak derken;

Ne gül kaldı, ne diken; kışı vurdu mevsimin,
Semânın rengi döndü; karardı gök, hem zemin.
Karda kaymanın zevki, fakire meşakkattir,
"Bu da geçer" desek de; baharından kim emin?

"Dost'a sevgi ve takdirlerle..."

Dağları devirdin, yarları yıktın,
Bazen Eskişehir, Porsuk'a çıktın.
Akı, pembesini Lüzumsuz görüp,
Yalnız Kızılgül'e kafayı taktın.

Kerîm olan Allah bir yerden verir,
Rahîm olan Allah acır kuluna.
Sen yeter ki iste O'ndan, elverir,
Rahîm olan Allah acır kuluna.

Settar'dır O, örter pek çok hatâyı,