Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Bir çınar yaprağı düşmeye görsün,
Sürür niceleri ardından mevsim.
Dallarda başlarken matemli hüzün;
Çok yaprağın düştüğünü görürsün.
Tuvalde belirir bir sarı resim,
Kuru yapraklarla sen de yürürsün.

İhlas Urbası...

Bu bakış hilekâr, hareket riya,
Sözleri alaycı, müslüman güya.
Yüzünde kalmamış bir parça ziya,
İhlas urbasına sar bizi Yarab!

Zulüm sarayları reklamda hergün,
Yıkıntı içinde yaşayanlar var.
Bu kaçak zenginlik çökecek birgün,
Hırsına dünyalar dar gelecek dar.

Doğruya dokunup, hizayı bozma,
Düzenli terazi hatasız tartar.
Yıllarca okuyup, yanlışı yazma,
İnsanın bozuğu vatanı satar.

Şarkılar aklımdan hüzünle geçer,
Tutunmaz bir yere, meçhule göçer.
Kaynak'tan ses düşer gönlüme gün gün,
Bir başka kararla Hicaz'ı seçer.

Pınar'dan gelen ses kalbi yaralar,

İlk ve Son...

Sevdâ kuşağına yâri bağladım,
Bir selâm vermeden çözdü de gitti.
Çağlayalar gibi, coştum çağladım;
Kader defterimi bozdu da gitti.

Ne rüyaya darıldım, ne falcıya gücendim,
Tutuklu kaldım sende, kendime eden Ben'dim.
İkaz aldıkça şaştım, üzüldüm de hâlime,
Bir vefasız yâr için, bilmem neye güvendim?

Şaşkın ördek misali, yenim sana bulaştı;

İstanbul'u yine kasvet kapladı,
Garip, mahzun gezer oldu martılar.
Bulutlar güneşi sardı, sakladı,
Bu sene tez geçti renkli sonbahar.

Sanki herşey solmuş, renkler çürümüş,

Bana benden yakınsın, başka mihman istemem,

Çâresin her derdime, derde derman istemem.

Cebrail gelse dile, ondan ferman istemem,

İthal Et Ye !

Vatandaş mutludur, çiftçimiz mutlu,
Var mı küskün insan, herkes umutlu.
Yarına koşuyor ekonomimiz,
Var mı küskün insan, herkes umutlu.