Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Selamünaleyküm; Aleykümselam,
Birkaç sözcük gerek oldu vesselam.
Kime ne söylesem anlamıyor ki;
Selam olsun dedim, ilkönce kelam.

Hak ile başlarım bildiğim söze,

Yazdık yazdık söz mü kaldı?
Okuyacak göz mü kaldı?
Malları sürdük pazara,
Satılmadık bez mi kaldı?

Kimisi ak, kimi siyah,

Yine geldim, ne olur kovma kapından,
Nereye giderim, bilemiyorum.
Birkez daha atma sevgi yapından,
İzinsiz kapını bulamıyorum;
Gözümde yaş oldu, silemiyorum.

Her devrin kuklaları, kuklacıları vardır,
Bağırır, çağırır da; birbirine dönerler.
İkisinin arası, bir menfaat kadardır,
İfrat laflardan sonra, bakarsın ki sönerler.

Dert gelmeden ölüm sanma duracak,
Hem derdim, dermanım; canımsın benim.
Tek gel de görelim neler olacak,
Saatim, dakikam, ânımsın benim.

Bu bahar Emirgân'da lâleleri saz gördüm,
Genç kızları tenhada, hallerinde naz gördüm.
Karaçarşaf çoğalmış, kadını yok içinde,
Saymadım kaç kuğu var, gerisini kaz gördüm.

Mevsimler şaştı bu yıl, güneş açıp, batıyor,

Bahar oldu, gönlümüzde filiz filiz duygular,
Üzme Rab'bim, üzme bizi, sona ersin kaygılar.
Bir virüse teslim olduk, böyle diyor bulgular,
Üzme Rab'bim, üzme bizi, sona ersin kaygılar.

Ne gül kaldı, ne diken; kışı vurdu mevsimin,
Semânın rengi döndü; karardı gök, hem zemin.
Karda kaymanın zevki, fakire meşakkattir,
"Bu da geçer" desek de; baharından kim emin?

"Dost'a sevgi ve takdirlerle..."

Dağları devirdin, yarları yıktın,
Bazen Eskişehir, Porsuk'a çıktın.
Akı, pembesini Lüzumsuz görüp,
Yalnız Kızılgül'e kafayı taktın.

Kerîm olan Allah bir yerden verir,
Rahîm olan Allah acır kuluna.
Sen yeter ki iste O'ndan, elverir,
Rahîm olan Allah acır kuluna.

Settar'dır O, örter pek çok hatâyı,